V CZ 118/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 118/10

POSTANOWIENIE

Dnia 23 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa A. Z.

przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w L. i Aresztowi Śledczemu w

K. o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 marca 2011 r.,

zażalenia powoda na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 14 października 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 14 października 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację

powoda, zasądzając od niego na rzecz pozwanego Skarbu Państwa kwotę 2700, zł

tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

W zażaleniu powód zaskarżył powyższe orzeczenie o kosztach procesu.

Zaskarżył

też

orzeczenie

o

kosztach

procesu

zamieszczone

w

wyroku

pierwszoinstancyjnym Sądu Okręgowego w O. z dnia 15 czerwca 2010 r.

Powód stał na stanowisku, że - jako osoba odbywająca karę pozbawienia

wolności - nie powinna być obciążona tymi kosztami (art. 102 k.p.c.).

Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił –

jako niedopuszczalne - zażalenie w części dotyczącej kosztów postępowania

pierwszoinstancyjnego, skontrolowanych w postępowaniu apelacyjnym.

Rozpoznając zażalenie w części orzekającej o kosztach postępowania

apelacyjnego (pkt trzeci wyroku), Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powód przegrał sprawę w postępowaniu apelacyjnym, dlatego Sąd

Apelacyjny zasądził od niego na rzecz strony wygrywającej należne koszty procesu

(art. 98 § 1 k.p.c.). Art. 102 k.p.c, na który skarżący się powołuje, jest przepisem

wyjątkowym aktualizującym się „w wypadkach szczególnie uzasadnionych”.

Te szczególne sytuacje nie są ustawowo definiowane, co oznacza, iż podlegają

one ocenie przez sąd w okolicznościach konkretnej sprawy. W tej mierze

przypisana jest sądowi duża swoboda orzecznicza, podlegająca ograniczonej

kontroli instancyjnej. Szczególnie wówczas, gdy kontroli takiej dokonuje Sąd

Najwyższy, działający przede wszystkim w interesie publicznym.

Sąd Apelacyjny wszechstronnie uzasadnił

orzeczenie o kosztach,

zwracając m.in. uwagę na nieodległy koniec kary powoda. Nie było zatem podstaw

do korekty tego stanowiska. Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 398 14

k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).