V CZ 114/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 114/05

POSTANOWIENIE

Dnia 19 października 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Maria Grzelka

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa P. (…) S.A. w W.

przeciwko (…) Spółce Węglowej S.A. w R., K.(…) S.A. w K. oraz Elektrowni K.(…) S.A.

w Ś. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej C.(…) S.A. w W. o

zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19

października 2005 r., zażalenia interwenienta ubocznego na postanowienie Sądu

Apelacyjnego z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 6 czerwca 2005 r. odrzucił apelację

interwenienta ubocznego od wyroku Sądu Okręgowego w K.. Odpis tego wyroku został

wysłany na adres pełnomocnika interwenienta ubocznego: W., ul M. Był to adres przez

niego wskazany i na ten adres do tej pory doręczane były przesyłane mu pisma sądowe.

Adres ten został też podany w złożonym przez niego wniosku o doręczenie

wymienionego wyroku. Odpis wyroku nie został jednakże doręczony pełnomocnikowi

interwenienta ubocznego, a przesyłka powróciła z adnotacją, opatrzoną datą 20 grudnia

2004 r. „adresat wyprowadził się (..)”. Na skutek ponownie złożonego wniosku

doręczono interwenientowi ubocznemu odpis wyroku z uzasadnieniem dnia 1 marca

2005 r. pod nowy, wskazany przez niego adres. Dnia 15 marca 2005 r. wpłynęła do

Sądu Okręgowego apelacja interwenienta ubocznego.

Sąd Apelacyjny uznał, że wobec skutecznego doręczenia odpisu wyroku

z uzasadnieniem w dniu 20 grudnia 2004 r. jego ponowne doręczenie pozostaje bez

znaczenia prawnego, a co za tym idzie, apelacja wniesiona została po terminie

przewidzianym w art. 369 k.p.c.

W zażaleniu na to postanowienie interwenient uboczny wniósł o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W

przytoczonych

okolicznościach

dniem

doręczenia

pełnomocnikowi

interwenienta ubocznego odpisu wyroku zaskarżonego apelacją jest dzień 20 grudnia

2004

r.

Pełnomocnik

interwenienta

ubocznego

był

bowiem

zobowiązany

do

zawiadomienia Sądu o zmianie adresu (art. 136 § 1 k.p.c.), a skutkiem zaniedbania tego

obowiązku jest pozostawienie pisma sądowego, niedoręczonego wobec zmiany adresu,

w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (art. 136 § 2 k.p.c.). Skutku tego nie wyłącza

wadliwa czynność Przewodniczącego, polegająca na zarządzeniu doręczenia pisma na

adres, który został później wskazany przez pełnomocnika interwenienta ubocznego i dla

zachowania terminu do wniesienia apelacji nie ma znaczenia dzień tego doręczenia.

Zawiadomienie sądu o zmianie adresu nie ma wobec sądu skutku wstecznego i nie

pozbawia skuteczności czynności dokonanych przez sąd przed dniem otrzymania tego

zawiadomienia, nieuwzględniających treści tego zawiadomienia.

Skoro apelacja interwenienta ubocznego wniesiona została po upływie terminu,

podlegała odrzuceniu przez Sąd pierwszej instancji (art. 370 k.p.c.). Ponieważ Sąd ten

nie uczynił tego, o odrzuceniu apelacji zasadnie postanowił Sąd Apelacyjny (art. 373

k.p.c.).

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.