V CZ 113/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 113/11

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący,

sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSN Anna Kozłowska

w sprawie ze skargi P. C. i D. O.

o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego

z dnia 13 stycznia 2011 r w sprawie z powództwa A. O.

przeciwko P. C. i D. O.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 lutego 2012 r.,

zażalenia P. C. i D. O.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 23 maja 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 29 października 2010 r. odrzucił

sprzeciw pozwanych P. C. i D. O. od nakazu zapłaty w postępowaniu

upominawczym z dnia 21 września 2009 r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że sprzeciw

od nakazu zapłaty został wniesiony po upływie 14-dniowego terminu od doręczenia

pozwanym jego odpisów. Zwrócił też uwagę na to, że – jak wynika ze sprzeciwu od

nakazu zapłaty – pozwani dowiedzieli się o wydaniu tego nakazu dnia 21 grudnia

2009 r., a sprzeciw wnieśli dopiero dnia 19 kwietnia 2010 r. Pozwani wnieśli do

Sądu Apelacyjnego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 29

października 2010 r. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 13 stycznia 2011 r.

odrzucił zażalenie P. C. i oddalił zażalenie D. O. Wyjaśnił, że zażalenie P. C.

zostało odrzucone jako wniesione po upływie terminu tygodniowego. Zażalenie D.

O. zostało natomiast oddalone dlatego, że nakaz zapłaty został prawidłowo

doręczony na wskazany przez powoda w pozwie jako miejsce zamieszkania

pozwanego adres wynikający z zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności

gospodarczej.

Dnia 28 kwietnia 2011 r. pozwani wnieśli skargę o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 13

stycznia 2011 r. (poprzednia ich skarga o wznowienie postępowania została

prawomocnie odrzucona postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 17 lutego

2010 r.). Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 23 maja 2011 r. odrzucił skargę.

Pozwani w zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 23 maja

2011 r. zarzucili m.in. nieważność postępowania (art. 48 § 3 w związku z art. 379

pkt 4 k.p.c.) z tego powodu, że w wydaniu tego postanowienia i postanowienia

z dnia 13 stycznia 2011 r. uczestniczył sędzia SA S. J.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarzut nieważności postępowania (art. 48 § 3 w związku z art. 379 pkt 4

k.p.c.) jest zasadny, istotnie bowiem w wydaniu postanowień Sądu Apelacyjnego

z dnia 13 stycznia 2011 r. i z dnia 23 maja 2011 r. uczestniczył sędzia SA S. J.

Należy ponadto podkreślić, że, według art. 413 k.p.c., sędzia, którego udziału lub

zachowania się w procesie poprzednim dotyczy skarga, wyłączony jest od

orzekania w postępowaniu ze skargi o wznowienie. Natomiast pozostałe zarzuty

podniesione w niniejszej skardze o wznowienie postępowania nie mogą być brane

pod uwagę. Zgodnie z art. 399 k.p.c., w wypadkach przewidzianych w dziale

niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone

prawomocnym wyrokiem. Postępowanie może być wznowione również w razie

zakończenia go postanowieniem tylko na podstawie określonej w art. 401 1 k.p.c.,

a więc w wypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu

normatywnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą,

na podstawie którego zostało wydane postanowienie (zob. też postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2011 r., I CZ 23/11, niepubl.). Może też być

wznowione

postępowanie

zakończone

prawomocnym

postanowieniem

orzekającym co do istoty sprawy rozpoznawanej w postępowaniu nieprocesowym

(art. 524 k.p.c.). Takie sytuacje nie miały jednak miejsca w niniejszej sprawie.

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 39815 § 1

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).