V CZ 110/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 110/06

POSTANOWIENIE

Dnia 4 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa A. F.

przeciwko Miejskiemu Zarządowi Budynków Sp. z o.o. w W. i Gminie

W. o zapłatę i rentę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 4 stycznia 2007 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 25 września 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 25 września 2006 r., odrzucił skargę

kasacyjną powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 23 maja 2006 r. W

uzasadnieniu stwierdził, że stosownie do art. 3984 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna

powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego,

ponadto należy dołączyć do niej dwa odpisy przeznaczone dla Prokuratora

Generalnego oraz do akt Sądu Najwyższego. Ponieważ powódka załączyła do

skargi kasacyjnej wyłącznie dwa jej odpisy (art. 128 k.p.c.), wezwano ją do złożenia

dalszych dwóch odpisów. Mimo upływu tygodniowego terminu braki formalne skargi

kasacyjnej nie zostały uzupełnione.

Pełnomocnik powódki w zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego z

dnia 22 sierpnia 2006 r. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W

uzasadnieniu podkreślił, że błędne było przyjęcie, iż strona nie usunęła braku

formalnego w rozumieniu art. 3986 § 1 k.p.c. W dniu 23 sierpnia 2006 r.

pełnomocnik

z

urzędu

powódki

sporządził

skargę

kasacyjną,

załączając

odpowiednią liczbę załączników, które następnie listem poleconym w dniu

26 sierpnia 2006 r. przesłał za pośrednictwem urzędu pocztowego do Sądu

Apelacyjnego.

Pełnomocnik stwierdził, że

przygotował odpowiednią

liczbę

załączników, mając na względzie bezsporny fakt, iż po stronie pozwanej

w niniejszym postępowaniu występują dwa podmioty, co powoduje konieczność

(niezależnie od art. 3984 § 2 k.p.c.) załączenia dodatkowej liczby odpisów skargi.

Wykonując wezwanie Sądu z dnia 30 sierpnia 2006 r., doręczone w dniu

5 września 2006 r., uzupełniwszy brak formalny skargi, polegający na uiszczeniu

wpisu sądowego w kwocie 30 zł oraz zachowując termin ustawowy siedmiu dni,

pismem z dnia 11 września 2006 r. pełnomocnik poinformował Sąd Apelacyjny

o dokonanej wpłacie, załączając dowód uiszczenia wpisu sądowego. Treść

powoływanego wezwania Sądu z dnia 30 sierpnia 2006 r. nie wskazywała

wyczerpującego katalogu braków formalnych skargi, ale zawierała taksatywnie

wymienione możliwe braki formalne skargi, spośród których odręcznie, linią

przerywaną, zostały przekreślone braki, których uzupełniać nie należało. Mając

świadomość, iż brak wymieniony w pkt d) nie dotyczy sporządzonej skargi, z uwagi

na istniejące przekonanie o wcześniejszym wysłaniu wymaganej liczby odpisów,

pełnomocnik w sposób błędny odczytał treść powyższego wezwania, uznając, iż

jedyny brak formalny, który powinien być usunięty, dotyczy uiszczenia opłaty

podstawowej w kwocie 30 zł, co też pełnomocnik uczynił. Gdyby istniała po stronie

pełnomocnika świadomość, iż konieczne jest dołączenie również brakującej liczby

odpisów skargi, z pewnością brak ten zostałby przez niego uzupełniony przez

załączenie odpisów skargi do pisma z dnia 11 września 2006 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Podniesiony w zażaleniu zarzut błędnego przyjęcia przez Sąd Apelacyjny, iż

strona nie usunęła braku formalnego w rozumieniu art. 398 6 § 1 k.p.c., jest nie tylko

oczywiście nietrafny, ale ponadto niezrozumiały, skoro pełnomocnik powódki sam

przyznaje, że się pomylił, działając w błędnym przekonaniu, iż złożył właściwą

liczbę odpisów skargi kasacyjnej. Dlatego, skoro pełnomocnik powódki, mimo

wezwania go przez Sąd Apelacyjny (art. 3986 § 1 k.p.c.), nie złożył brakujących

odpisów skargi przeznaczonych do akt Sądu Najwyższego i dla Prokuratora

Generalnego (art. 3984 § 2 k.p.c.), skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu

(art. 3986 § 2 k.p.c.)

Zażalenie podlegało więc oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw.

z art. 3941 § 1 i 3 k.p.c.

db