V CZ 11/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 11/11

POSTANOWIENIE

Dnia 13 kwietnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Bogumiła Ustjanicz

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa C. K. i K. K.

przeciwko Gminie O.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 kwietnia 2011 r.,

zażalenia strony pozwanej na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu

Okręgowego w O.

z dnia 17 listopada 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 17 listopada 2010 r. Sąd Okręgowy w O. oddalił apelację

powodów, zmienił orzeczenie o kosztach postępowania pierwszoinstancyjnego

znosząc je wzajemnie między stronami oraz odstąpił od obciążenia powodów

kosztami postępowania odwoławczego na podstawie art. 102 k.p.c.

Uzasadniając zastosowanie powyższego przepisu, Sąd powołał się przede

wszystkim na charakter roszczenia i okoliczności sprawy. Strona pozwana

korzystała bezumownie z nieruchomości powodów i nie zgodziła się, także

w procesie,

na

świadczenie

właścicielom

ekwiwalentnej

rekompensaty,

a roszczenie było co do zasady usprawiedliwione. Wniesienie powództwa było

więc

„wymuszone”

stanowiskiem

pozwanej

Gminy,

przy

czym

rozmiar

wynagrodzenia był ocenny.

W zażaleniu strona pozwana zakwestionowała orzeczenie o kosztach

postępowania apelacyjnego, powołując się na naruszenie art. 102 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zastosowanie art. 102 k.p.c. aktualizuje się „w wypadkach szczególnie

uzasadnionych”, jednakże przesłanki tego przepisu nie są ustawowo zdefiniowane

i ocenia je sąd orzekający w okolicznościach konkretnej sprawy. W istocie więc

sąd ma tu dużą swobodę decyzyjną, podlegającej ograniczonej kontroli

instancyjnej. Szczególnie wówczas, gdy kontroli takiej dokonuje Sąd Najwyższy,

działający przede wszystkim w interesie publicznym i korygujący zaskarżone

orzeczenie – w wypadku naruszenia interesu jednostkowego – tylko przy

oczywistym naruszenia prawa (por. art. 3989 § 1 k.p.c.).

W rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy uzasadnił swoje stanowisko

w nawiązaniu do treści art. 102 k.p.c. W takiej sytuacji nie wystąpiły uzasadnione

podstawy do kwestionowania zaskarżonego orzeczenia. Należało w konsekwencji

oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).