V CZ 109/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 109/10

POSTANOWIENIE

Dnia 10 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie ze skargi P. B. reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową G. B.

przy uczestnictwie T. B. i innych,

o wznowienie postępowania,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 marca 2011 r.,

zażalenia skarżącej na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania

zażaleniowego zawarte w pkt II postanowienia Sądu Okręgowego w W.

z dnia 29 lipca 2010 r.,

oddala zażalenie i zasądza od wnoszącej skargę na rzecz

uczestniczki E. K.-B. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych

tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 lipca 2010 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił

zażalenie,

wniesione

przez

P.

B. reprezentowaną

przez

przedstawiciela

ustawowego – jej matkę G. B., na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 15

kwietnia 2010 r. o odrzuceniu jej skargi o wznowienie postępowania. W tym

samym postanowieniu Sąd Okręgowy, na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 6

oraz § 13 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348

ze zm.), zasądził od wnoszącej skargę na rzecz uczestniczki postępowania E. K.-B.

kwotę 900 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Rozstrzygnięcie o kosztach zaskarżyła w imieniu małoletniej wnoszącej

skargę o wznowienie postępowania skarżącej jej przedstawicielka ustawowa.

W zażaleniu zarzuciła, że Sąd nie uwzględnił rodzaju sprawy i osoby skarżącej,

która nie ma jakichkolwiek dochodów i oszczędności by uiścić tak wysokie koszty

postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z samego faktu, iż małoletnia

osoba, którą zastępuje w postępowaniu sądowym przedstawiciel ustawowy, nie

dysponuje własnym majątkiem, ani nie osiąga dochodów nie oznacza uchylenia

obowiązku zwrotu kosztów innym uczestnikom postępowania. Nie można bowiem

pomijać, iż na rodzicach małoletniej skarżącej ciąży obowiązek ponoszenia

wydatków jakie musi ona ponosić w związku z jej udziałem w postępowaniu

sądowym. Jest to tym bardziej uzasadnione kiedy rodzice reprezentują małoletnie

dziecko i podejmują za nie czynności procesowe. Zatem to matka powódki powinna

wyłożyć środki na pokrycie niezbędnych kosztów postępowania, pod warunkiem,

że mogła to uczynić bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny

(zob. postanowienie SN z 25 maja 1960 r., 2 CZ 42/60, OSN 1961, z. III, poz. 78;

postanowienie SN z 15 maja 1989 r., II CZ 80/89, nie publ). Z akt niniejszej sprawy

wynika, że matka powódki utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie 2400

netto zł zaś niezbędne koszty utrzymania jej oraz jej rodziny nie uniemożliwiają jej

pokrycia kosztów postępowania, które zostały zasądzone w niniejszej sprawie.

Biorąc pod uwagę te okoliczności, brak jest zatem podstaw do zastosowania

wyjątkowego rozwiązania przewidzianego w art. 102 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie skarżącej na podstawie

art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 i 39821 k.p.c. rozstrzygając o kosztach

postępowania zażaleniowego, także według zasady odpowiedzialności za wynik, na

podstawie art. 98 k.p.c. w związku z 39821 oraz art. 391 § 1 k.p.c.