V CZ 107/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 107/11

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa M. W.

przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2012 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 27 czerwca 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną powódki na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., uznając, że powódka, pomimo

wezwania, nie usunęła braku skargi kasacyjnej, ponieważ uzasadnienie wniosku o

przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, zawarte w uzasadnieniu tej skargi, jest

niewystarczające. Spełnienie tego wymogu nie może się ograniczać do

uzasadnienia wcześniej powołanych podstaw skargi kasacyjnej, a do tego

sprowadza się uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania,

stwierdził Sąd Apelacyjny.

W zażaleniu powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia

twierdząc, że sformułowała w skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie skargi do

rozpoznania i jego uzasadnienie. Zdaniem żalącej, o ocenie czy uzasadnienie

wniosku jest wystarczające do przyjęcia skargi do rozpoznania orzeka Sąd

Najwyższy a nie Sąd Apelacyjny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało z przyczyn formalnych na uwzględnienie. Strona

powodowa została wezwana przez przewodniczącego na podstawie art. 398 6 § 1

k.p.c do usunięcia braku skargi kasacyjnej, przez zamieszczenie brakującego

uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, a więc

spełnienia wymogu określonego w art. 3984 § 2 k.p.c. (a nie jak błędnie podała

żaląca w uzasadnieniu zażalenia – art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Wykonując wezwanie przewodniczącego strona powodowa w piśmie

procesowym z dnia 22 czerwca 2011 r., w którym błędnie określono jego datę jako

22.07.2011 r. (k. 249 akt), zamieściła na s. 2 uzasadnienie wniosku, powołując się

na

istnienie

istotnego

zagadnienia

prawnego

oraz

na

konieczność

zagwarantowania przez państwo jednolitych zasad w podanym w piśmie zakresie.

Uzasadnienie to uznał Sąd Apelacyjny za niewystarczające, ze wskazaniem

własnej motywacji dla takiej oceny.

W tej sytuacji należało przyjąć, że brak skargi kasacyjnej w postaci

uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania został przez stronę powodową

usunięty, co pozbawiało Sąd drugiej instancji uprawnienia odrzucenia skargi

kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.

Uznanie przez Sąd Apelacyjny przedmiotowego uzasadnienia wniosku za

niewystarczające dla jego uwzględnienia stanowiło już niedopuszczalne wkroczenie

przez ten Sąd w płaszczyznę oceny merytorycznej, którą ustawodawca zastrzegł

wyłącznie dla Sądu Najwyższego, a nie dla Sądu drugiej instancji. W tej ostatniej

kwestii rację ma więc strona żaląca, że o merytorycznej zasadności wniosku,

w kontekście jego uzupełnionego w terminie uzasadnienia, orzeka Sąd Najwyższy,

a nie Sąd Apelacyjny.

Wobec powyższego, z tej ostatnio wskazanej przyczyny, Sąd Najwyższy

uwzględnił zażalenie i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 398 16 k.p.c. w zw.

z art. 3941 § 3 k.p.c.