V CZ 105/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 105/10

POSTANOWIENIE

Dnia 10 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Krzysztof Strzelczyk

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa J. P.

przeciwko C. TU S.A. w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 marca 2011 r.,

zażalenia powódki na postanowienie w przedmiocie zasądzenia kosztów procesu

zawarte w pkt III wyroku Sądu Okręgowego w Ś.

z dnia 21 października 2010 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i w tym zakresie przekazuje

sprawę Sądowi Okręgowemu w Ś. do ponownego rozpoznania i

orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Sąd drugiej instancji, po rozpoznaniu apelacji pozwanej spółki, zmodyfikował

w pkt I sentencji wyroku tylko datę wymagalności odsetek, w pkt II oddalił dalej

idącą apelację pozwanej, a w pkt III zasądził od powódki na rzecz pozwanej 1 200

zł kosztów postępowania apelacyjnego.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego Sąd uzasadnił tym,

że miał na uwadze okoliczność, iż apelacja (pozwanej) została uwzględniona tylko

w nieznacznej części i powołał się jako na podstawę rozstrzygnięcia na art. 100

zdanie drugie w zw. z art. 391 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.

Postanowienie rozstrzygające o kosztach zaskarżyła powódka, zarzucając

w zażaleniu naruszenie art. 100 k.p.c. przez jego nieprawidłowe zastosowanie

i przyjęcie, że powódka ma zapłacić w całości na rzecz pozwanej koszty

postępowania apelacyjnego w sytuacji, w której pozwana określając w apelacji

wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 18.401 zł wygrała postępowanie

apelacyjne jedynie co do kwoty 123,29 zł. Stosując zasadę stosunkowego

rozdzielenia kosztów pozwana powinna zatem ponieść koszty postępowania

apelacyjnego w 99,33 %, a powódka zaledwie w 0,67 %, co uzasadniałoby

nałożenie na stronę apelującą obowiązku zwrotu powódce kosztów postępowania

apelacyjnego w całości, wywodzi skarżąca.

Żaląca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie

sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi II instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

Wynik postępowania apelacyjnego, uwzględniając wskazaną przez pozwaną

w apelacji wartość przedmiotu zaskarżenia i stopień uwzględnienia tej apelacji

w pkt I sentencji wyroku, oceniany w płaszczyźnie skutków finansowych

reformatoryjnego orzeczenia, a także oddalenie w pkt II dalej idącej apelacji

pozwanej, prowadzą niewątpliwie do wniosku, że Sąd Okręgowy nie miał

jakichkolwiek prawnych podstaw do obciążenia powódki całością kosztów

postępowania apelacyjnego.

Orzeczeniu takiemu sprzeciwia się niewątpliwie regulacja art. 100 zd.

pierwsze k.p.c., ponieważ zaskarżone orzeczenie nie stanowi stosunkowego

rozdzielenia kosztów. Nie jest ono uzasadnione także z mocy art. 100 zd. drugie

k.p.c., ponieważ przepis ten nie pozwala na włożenie obowiązku zwrotu wszystkich

kosztów na tę stronę, która uległa tylko co do nieznacznej części swojego żądania,

a żądanie powódki oddalenia apelacji pozwanej zostało przecież w znacznej części

uwzględnione.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.

39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.