V CZ 104/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 104/11

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości A. Spółki z o.o.

w

upadłości likwidacyjnej w S.

przeciwko A.-L. Spółce z o.o. w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 3 czerwca 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2011 r. Sąd Apelacyjny w sprawie z

powództwa Syndyka masy upadłości A. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z

siedzibą w S. przeciwko A.-L. sp. z o.o. z siedzibą w W. o zapłatę odrzucił skargę

kasacyjną pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 lutego 2011 r.

Sąd II instancji w uzasadnieniu wskazał, że zarządzeniem z 18 maja 2011 r.

(k. 356) pełnomocnik strony pozwanej został wezwany do usunięcia braków

formalnych skargi kasacyjnej przez załączenie pełnomocnictwa procesowego do

występowania przed Sądem Najwyższym oraz przez uzasadnienie wniosku

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. W wykonaniu tego zarządzenia

pełnomocnik strony pozwanej złożył pismo procesowe z dnia 25 maja 2011 r.

(k. 359 i nast.) wskazując, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej

do rozpoznania zostało już ujęte na stronie 2 i 3 skargi kasacyjnej, jednocześnie

złożył wyciąg z tej skargi dotyczący uzasadnienia wniosku. Przedłożył także

powtórne pełnomocnictwo podkreślając, że pierwsze zostało złożone ze skargą.

Sąd Apelacyjny stwierdził również, że z wyżej wskazanego pisma procesowego

wynika, iż w ocenie pełnomocnika wezwanie do usunięcia braków formalnych

skargi kasacyjnej było zbędne. Zatem Sąd II instancji uznał, że pełnomocnik strony

pozwanej nie usunął braków formalnych skargi kasacyjnej.

Pozwana zaskarżyła powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie

i zarzucając naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. W uzasadnieniu wskazała, że wytknięte

braki zostały przez pełnomocnika pozwanej usunięte, a ocena wykonania wezwania

o uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej była subiektywna.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3986 § 1 k.p.c. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań

przewidzianych w art. 3984 § 2 lub 3 k.p.c., przewodniczący w sądzie drugiej

instancji wzywa skarżącego do usunięcia braków w terminie tygodniowym pod

rygorem odrzucenia skargi. Na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. Sąd drugiej instancji

odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie

terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 398 4 § 1 k.p.c.,

nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych

przyczyn niedopuszczalną.

Odnosząc się do braku pełnomocnictwa do występowania przed Sądem

Najwyższym należy zauważyć, że postępowanie kasacyjne przed Sądem

Najwyższym nie jest kontynuacją wcześniejszych postępowań i dotyczy nowej

sprawy wszczętej przez wniesienie skargi kasacyjnej, podczas gdy postępowanie

w sprawie kończy się z chwilą uprawomocnienia orzeczenia sądu drugiej instancji

(postanowienie SN z dnia 8 stycznia 2010 r., sygn. akt IV CZ 103/09, nie publ.).

Pełnomocnictwo procesowe nie obejmuje z samego prawa – tj. art. 91 k.p.c. –

umocowania do wniesienia skargi kasacyjnej i udziału w postępowaniu kasacyjnym

(por. uchwałę składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn.

akt III CZP 142/07, OSNC 2008, nr 11, poz. 122). Wobec tego, że pierwsze

pełnomocnictwo procesowe udzielone przez pozwaną adwokatowi I. G. nie

obejmowało postępowania kasacyjnego (k. 116), do złożenia skargi kasacyjnej

konieczne stało się złożenie nowego pełnomocnictwa. Pozwana załączyła do skargi

kasacyjnej pełnomocnictwo procesowe, którym umocowała adwokata I. G. w

sprawie cywilnej o zapłatę dodając następujące sformułowanie: „A. sp. z o.o. c/a A.L. sp. z o.o. skarga kasacyjna” (k. 342). Zakres pełnomocnictwa procesowego

ocenia się według jego treści (art. 91 i 92 k.p.c. w związku z art. 65 k.c.).

Niezależnie od braku precyzji w oznaczeniu stron sporu (stroną powodową jest

Syndyk masy upadłości A. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w S.), co

można zakwalifikować jako oczywistą omyłkę pisarską i czego nie kwestionował

Sąd Apelacyjny, należy wskazać, że dołączone do skargi pełnomocnictwo

nawiązuje do pojęcia „skarga kasacyjna”, więc było wystarczające do jej złożenia;

choć z uwagi na fakt, że strona pozwana jest reprezentowana przez tzw.

pełnomocnika profesjonalnego pełnomocnictwa te mogły zostać zredagowane

w taki sposób, aby nie budzić jakichkolwiek wątpliwości. Pełnomocnik pozwanej nie

wykonał

w należyty

sposób

wezwania

Sądu

Apelacyjnego

do

złożenia

pełnomocnictwa uprawniającego go do występowania przez Sądem Najwyższym,

ale obydwa pełnomocnictwa upoważniały go do innej czynności procesowej jaką

jest wniesienie skargi kasacyjnej oraz tym samym do czynności mających na celu

uznanie

skargi

kasacyjnej

za

prawidłowo

wniesioną

(np.

do

złożenia

rozpoznawanego zażalenia). Wolą pozwanej objęte było jedynie umocowanie do

skutecznego złożenia skargi kasacyjnej, a nie do występowania przed Sądem

Najwyższym w sprawie ze skargi kasacyjnej, co było wystarczające do uznania

skargi za wniesioną przez osobę do tego umocowaną.

W niniejszej sprawie Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanej

również z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi kasacyjnej, którym był

zdaniem tego Sądu brak uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania. Wbrew stanowisku Sądu Apelacyjnego, już sama skarga kasacyjna

nie była dotknięta tym brakiem. Pozwana na stronie 2 i 3 skargi kasacyjnej (k. 336

i 337)

przedstawiła

do rozpoznania.

uzasadnienie

Strona

pozwana

wniosku

o

przyjęcie

skargi

kasacyjnej

uczyniła

to

również

wobec

wezwania

Sądu Apelacyjnego w piśmie procesowym datowanym na dzień 25 maja 2011 r.

(k. 360).

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 398 15 w zw.

z art. 3941 § 3 k.p.c.