V CZ 103/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 103/05

POSTANOWIENIE

Dnia 27 września 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Lech Walentynowicz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Z.(...) Spółki. z o.o. w Os.

przeciwko Gminie M.

o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27

września 2005 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z

dnia 19 maja 2005 r., sygn. akt I ACa (...),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 19 maja 2005 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną strony pozwanej, ponieważ nie przedstawiono w niej okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie (art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 3984 § 1 k.p.c.).

W zażaleniu pozwana wniosła o uchylenie tego postanowienia zarzucając, że

skarga kasacyjna zawiera wszystkie elementy ujęte w art. 3984 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Apelacyjny trafnie uznał, że w art. 3984 § 1 k.p.c. wskazane zostały istotne,

konstrukcyjne składniki skargi kasacyjnej, bez których ten środek odwoławczy nie może

funkcjonować. W konsekwencji skarga kasacyjna pozbawiona któregokolwiek z tych

składników podlega odrzuceniu a limine. W tej mierze można odwołać się do wykładni

wyrażonej na tle wymagań określonych w art. 3933 § 1 k.p.c. odnoszących się do kasacji

(zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00 – OSNC

2001 r., z. 3, poz. 51 oraz z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00 – OSNC 2001, z. 3,

poz. 52).

Z treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że przyczyną odrzucenia

skargi

kasacyjnej

było

nieprzedstawienie

przez

skarżącego

okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie (art. 398 § 1 pkt 3 k.p.c.). Z takim stwierdzeniem nie

można się zgodzić, ponieważ okoliczności te zostały przez stronę pozwaną

przedstawione w wydzielonej części skargi, a ich „jakość” nie podlega kontroli sądu

odwoławczego. Nie jest jasne, czy zastrzeżenia Sądu Apelacyjnego odnosiły się również

do braku samego wniosku (wyrazu „wniosek”), ale wątpliwości tej nie można

interpretować na niekorzyść skarżącego, w sytuacji gdy wskazanie potrzeby przyjęcia

skargi kasacyjnej do rozpoznania było niewątpliwe. Należało w konsekwencji uchylić

zaskarżone postanowienie (art. 39815 § 1 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3k.p.c.).