V CZ 101/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 101/06

POSTANOWIENIE

Dnia 8 grudnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca)

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie z powództwa Ogólnopolskiego Akademickiego Związku Zawodowego

w W., działającego na rzecz J. B.

przeciwko Uniwersytetowi

o nakazanie złożenia oświadczenia woli,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2006 r.,

zażalenia strony powodowej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 13 września 2006 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 lipca 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie

powoda – Ogólnopolskiego Akademickiego Związku Zawodowego

działającego na rzecz J. B. na postanowienie

w W.,

z dnia 21 czerwca 2006 r. o

odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 15 lutego 2006 r., wydanego w

sprawie przeciwko Uniwersytetowi. W sprawie tej powód żądał zobowiązania

pozwanego

do

zawarcia

z

nim

umowy

o świadczenie

odpłatnych

usług

edukacyjnych na kierunku Prawo. Jako wartość przedmiotu sporu - która nie

została poddana sprawdzeniu - wskazał kwotę 31.200 zł.

Postanowienie wymienione na wstępie powód zaskarżył zażaleniem

wniesionym do Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

O tym, kiedy przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego, stanowi art. 3941

k.p.c. Stosownie do § 1 tego przepisu zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje

na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Według zaś

art. 3941 § 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także

na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie,

z wyjątkiem postanowień wymienionych w tym przepisie, ale jedynie w sprawach,

w których przysługuje skarga kasacyjna.

Postanowienie zaskarżone zażaleniem jest postanowieniem odrzucającym

zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Nie jest zatem

ani postanowieniem

odrzucającym

skargę

kasacyjną,

ani

postanowieniem

odrzucającym skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia. Jest wprawdzie postanowieniem sądu drugiej instancji kończącym

postępowanie, ale postanowienie to wydane zostało w sprawie, w której według

art. 3982 § 1 k.p.c. nie przysługuje skarga kasacyjna. Wydane bowiem zostało

w sprawie o prawa majątkowe, w której wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa

niż 50.000 zł. Treścią żądania pozwu jest mianowicie żądanie ukształtowania

stosunku prawnego o charakterze majątkowym (umowy o świadczenie odpłatnych

usług edukacyjnych), a wskazanie w nim wartości przedmiotu sporu – 31.200 zł

oznacza, że wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjna wydanego w tej

sprawie wyroku nie może przekroczyć wymienionej kwoty.

Z

powyższych

względów

zażalenie,

jako

niedopuszczalne,

odrzuceniu (art. 397 § 2 w zw. z art. 370 w zw. z art. 373 k.p.c.).

podlega