V CZ 101/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 101/04

POSTANOWIENIE

Dnia 4 listopada 2004 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa Spółdzielni "S."

przeciwko J.P.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 4 listopada 2004 r.,

zażalenia pozwanego

na postanowienie Sądu Okręgowego w J.

z dnia 12 maja 2004 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 marca 2004 r. Sąd Okręgowy w J. oddalił

zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w J. oddalające

wniosek o uzupełnienie wyroku.

Sąd II instancji podzielił pogląd Sądu Rejonowego, że rozpoznaniem

sądowym objęte było tylko jedno roszczenie powoda, a zmiana podstawy prawnej

roszczenia opartego na niezmienionych okolicznościach nie jest dla sądu wiążąca

i nie kreuje nowego roszczenia.

Pozwany zaskarżył postanowienie odwoławcze kasacją, która została

odrzucona przez Sąd Okręgowy jako niedopuszczalna.

W zażaleniu pozwany powołał się na naruszenie art. 392 i 393 5 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Orzeczenie uzupełniające wyrok – za wyjątkiem rozstrzygnięcia o kosztach

lub natychmiastowej wykonalności – zapada w formie wyroku (art. 351 § 3 k.p.c.),

natomiast forma orzeczenia oddalającego taki wniosek nie jest określona w sposób

wyraźny.

Negatywne rozstrzygnięcie o żądaniu uzupełnienia wyroku nie rozstrzyga kwestii

merytorycznych co do istoty sporu, a tylko procesowe przesłanki tego żądania. Dla

takiego rozstrzygnięcia nie jest właściwa forma wyroku (art. 316 § 1 k.p.c.), lecz

postanowienia (art. 354 k.p.c.).

Sąd Okręgowy zasadnie powołał się na treść art. 392 k.p.c., ograniczającą

dopuszczalność kasacji od postanowień kończących postępowanie w sprawie do

dwóch wyraźnie wskazanych przypadków. W konsekwencji kasacja pozwanego

była oczywiście niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art.

3935 k.p.c. Odmienne stanowisko skarżącego nie znajduje uzasadnienia prawnego.

Należy zaznaczyć, że z woli ustawodawcy zasada trójinstancyjności

postępowania sądowego doznaje znacznych ograniczeń. Standardy krajowe i

międzynarodowe gwarantują jedynie dwuinstancyjność postępowania sądowego

(zob. art. 176 ust. 1 Konst.).

Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 385 k.p.c. w związku z art.

39319 k.p.c.).