V CZ 10/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 10/08

POSTANOWIENIE

Dnia 19 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek

SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Z. G.

przeciwko A. J.

o zwolnienie od egzekucji,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 marca 2008 r.,

zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 listopada 2007 r.,

sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 listopada 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną pozwanej od wyroku tego Sądu z dnia 4 lipca 2007 r., stwierdzając, że

wniesiona skarga nie czyni zadość wymaganiom określonym w art. 3984 § 1 k.p.c., nie

zawiera bowiem wywodu prawnego uzasadniającego wniosek o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania (art. 3986 § 2 w związku z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwana podniosła, że wniesiona

skarga zawiera zarówno wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, jak

i jego uzasadnienie, wniosek ten został bowiem poparty argumentacją przytoczoną w

uzasadnieniu

skargi.

W

konkluzji

żaląca

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

wniosła

o

uchylenie

zaskarżonego

Argumenty przytoczone w zażaleniu – wbrew odmiennym zapatrywaniom żalącej

– nie uzasadniają wniosku o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna – obok oznaczenia zaskarżonego

orzeczenia ze wskazaniem zakresu zaskarżenia, przytoczenia podstaw kasacyjnych i

ich uzasadnienia, wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem

zakresu żądanego uchylenia i zmiany – powinna zawierać wniosek o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie.

Jak wyjaśniał już Sąd Najwyższy, wymaganie przewidziane w art. 3984 § 1 pkt 3

k.p.c. łączy się ściśle z instytucją tzw. przedsądu, w ramach której Sąd Najwyższy

przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy zachodzą okoliczności

wymienione w art. 3989 § 1 pkt 1 – 4 k.p.c. Z tej przyczyny uzasadnienie wniosku o

przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinno nawiązywać do okoliczności

opisanych w powołanych przepisach (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 7

czerwca 2005 r., V CSK 3/05, niepubl., z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC

2006, nr 4, poz. 75, czy z dnia 21 lipca 2005 r., V CSK 15/05, niepubl.). Jest ono

odrębnym wymaganiem od przewidzianego w art. 398 4 § 1 pkt 2 k.p.c. obowiązku

uzasadnienia przytoczonych podstaw kasacyjnych i służy innym celom.

Błędnie przyjmuje zatem żaląca, że uzasadnienie podstaw kasacyjnych może być

uznane za równoznaczne ze spełnieniem obowiązku wynikającego z art. 398 4 § 1 pkt 3

k.p.c.

Wniesiona skarga kasacyjna, błędnie notabene nazwana kasacją, zawiera

wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, nie zawiera jednak uzasadnienia tego wniosku.

Nie może być uznana za takie uzasadnienie zawarta w końcowej części skargi

konstatacja, że „z wszystkich dotychczas podniesionych względów uprawniona A. S.

zasługuje na uwzględnienie i kasacja jest uzasadniona”. Przewidzianą w art. 3989 § 1

pkt 4 k.p.c. przesłanką uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest

bowiem

jedynie

oczywista

zasadność skargi, która

wymaga

wykazania

przy

uwzględnieniu, że oczywista zasadność skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa,

możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy. Takiego wywodu wniesiona skarga nie

zawiera.

Brak w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, a także brak

odpowiadającego ustawowym wymaganiom uzasadnienia tego wniosku są – jak wynika

z art. 3986 § 2 k.p.c. – brakami nieusuwalnymi, powodującymi odrzucenie skargi

kasacyjnej przez sąd drugiej instancji.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3

k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.