V CSK 73/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 73/09

POSTANOWIENIE

Dnia 10 września 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

Protokolant Izabella Janke

w sprawie z powództwa U.R.

przeciwko I. i P. Spółce Akcyjnej

o zapłatę,

po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 10 września 2009 r.,

skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 3 października 2008 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną i nie obciąża powódki kosztami

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 27 marca 2008 r. Sąd Okręgowy w K. zasądził na rzecz

powódki U.R. od pozwanych

I. i P. Spółki Akcyjnej in solidum tytułem

zadośćuczynienia kwotę 200.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 10 stycznia

2005 r. oraz tytułem odszkodowania obejmującego utracone zarobki kwotę

13.263,32 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 27 marca 2008 r., oddalił dalsze

powództwo o zadośćuczynienie (którego zasądzenia powódka domagała się w

kwocie 236.628 zł) i o odszkodowanie oraz orzekł o kosztach procesu stosownie do

jego wyniku. Na skutek apelacji pozwanego P S.A., który zaskarżył wyrok Sądu

Okręgowego w części zasądzającej zadośćuczynienie ponad kwotę 100.000 zł i

odsetki od tej kwoty za okres wcześniejszy niż data tego wyroku oraz w części

zasadzającej odszkodowanie wraz odsetkami i rozstrzygnięcie o kosztach procesu

Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że:

-

zasądzoną kwotę zadośćuczynienia obniżył do 120.000 zł z ustawowymi

odsetkami począwszy od 27 marca 2008 r.

-

oddalił powództwo o zapłatę kwoty 13.263, 32 zł

-

zniósł między stronami koszty procesu za pierwszą instancję oraz zmienił

rozstrzygnięcie o kosztach należnych Skarbowi Państwa

-

w pozostałej części oddalił apelację

-

zasądził od powódki na rzecz pozwanego P S.A. koszty postępowania

apelacyjnego.

Wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżyła skargą kasacyjną powódka. Wartość

przedmiotu zaskarżenia oznaczyła na kwotę 80.000 zł. Wskazała, że wyrok ten

zaskarża w pkt 1 w zakresie obniżającym zasądzoną kwotę zadośćuczynienia

z kwoty 200.000 zł do kwoty 120.000 zł oraz określającym termin początkowy

płatności odsetek od dnia 27 marca 2008 r., „a w istocie (mając na względzie

wadliwą redakcję zaskarżonego wyroku) w zakresie oddalającym powództwo

o zapłatę zadośćuczynienia powyżej kwoty 120.000 zł oraz w zakresie odsetek

ustawowych za okres od 1 stycznia 2005 r. do dnia 26 marca 2008 r. oraz

w zakresie kosztów postępowania przed I i II instancją”. Wnosiła o jego uchylenie

w pkt 1 zmieniającym pkt 1 wyroku Sądu Okręgowego oraz w zakresie dotyczącym

kosztów procesu i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Apelacyjnemu do

ponownego

rozpoznania

przy pozostawieniu

temu

Sądowi

rozstrzygnięcia

o kosztach postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przesłanką

dopuszczalności

środka

odwoławczego

jest

istnienie

zaskarżonego orzeczenia. Orzeczenie faktycznie nie istnieje, gdy sąd w ogóle nie

wydał orzeczenia albo też, nie rozstrzygnął w przedmiocie, którego dotyczy środek

odwoławczy.

Orzeczenie

nie

zawiera

wymaganego

dla

jego

zaskarżenia

rozstrzygnięcia chociażby sąd odniósł się (pozytywnie lub negatywnie) do żądania

strony w jego uzasadnieniu, pomijając je natomiast w sentencji. Motywy orzeczenia

nie są bowiem objęte powagą rzeczy osądzonej, a jedynie pozwalają ustalić zakres

i przedmiot powagi rzeczy.

W przypadku, gdy sąd orzekł o żądaniu powoda zasądzenia określonej

kwoty przez jego częściowe uwzględnienie, a sentencja wyroku nie zawiera

rozstrzygnięcia o oddaleniu powództwa w pozostałym zakresie, brak tego

negatywnego orzeczenia powoduje niedopuszczalność środka odwoławczego

w odniesieniu do tej części przedmiotu sprawy. W takiej sytuacji zachodzą

przesłanki do uzupełnia wyroku zgodnie z art. 351 k.p.c. W razie jego niedokonania

sprawa pozostaje w tym zakresie nierozstrzygnięta.

Zgłoszone przez powódkę żądanie zasądzenia zadośćuczynienia zostało

oddalone przez Sąd Okręgowy ponad kwotę 200.000 zł i w tym zakresie wyrok nie

został przez nią zaskarżony apelacją. Wniesiona obecnie przez powódkę skarga

kasacyjna skierowana jest przeciwko nieistniejącemu orzeczeniu, albowiem Sąd

Apelacyjny dokonując zmiany wyroku Sądu pierwszej instancji nie orzekł

o oddaleniu powództwa o zadośćuczynienie

w odniesieniu do kwoty 80.000 zł

z ustawowymi odsetkami i do żądania zasądzenia odsetek od kwoty 120.000 zł za

okres wcześniejszy tj. od 10 stycznia 2005 r., a co jest przedmiotem zaskarżenia

kasacyjnego. Powódka nie ma natomiast interesu prawnego - oznaczającego

obiektywną, tj. wywołaną rzeczywistym naruszeniem lub zagrożeniem określonej

sfery prawnej, potrzebę uzyskania określonej treści rozstrzygnięcia - w zaskarżeniu

wyroku Sądu Apelacyjnego w części uwzględniającej (w jego pkt 1) powództwo.

Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu stosownie do art. 3986 § 2 i 3

k.p.c. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego znajduje podstawę w art.

102 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.