V CSK 664/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 664/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa R. K.‎przeciwko T. N., M. N. i E. P.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 czerwca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach‎z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt V ACa 797/13, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Katowicach adwokatowi M.Z. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Powód R. K. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 18 marca 2014 r., w którym oddalono apelację powoda, wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 19 czerwca 2013 r. W wyroku tym oddalono powództwo o zadośćuczynienie jako nieuzasadnione (k. 258 akt). W skardze kasacyjnej powoda podnoszono zarzut naruszenia art. 386 § 3 k.p.c. w zw. z art. 378 § 1 k.p.c. i w zw. z art. 379 pkt 2 k.p.c. Motywując przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie pojawiła się przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania z uwagi na brak zdolności sądowej po stronie pozwanej, co powinno skutkować nieważnością postępowania w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (s. 2-3 skargi).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Po analizie treści uzasadnienia obu wyroków Sądów meriti, treści skargi kasacyjnej powoda i zawartej w niej prawnej motywacji wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o zadośćuczynienie nie występuje przesłanka uzasadniająca przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c. Z treści uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego wynika, że sprawa o zadośćuczynienie toczyła się przeciwko pozwanym wspólnikom spółki cywilnej P., a nie przeciwko spółce cywilnej (art. 860 k.c.), istotnie niemającej zdolności sądowej (zob. też sentencję zaskarżonego wyroku, protokół rozprawy apelacyjnej z dnia 18 marca 2014 r.).

W apelacji powoda również jako pozwanych wskazywano wspólników spółki cywilnej (k. 277 i n. akt). Podobne wnioski wynikają także z treści protokołu rozprawy przed Sądem Okręgowym i z uzasadnienia wyroku tego Sądu (zob. k. 257, k. 267 akt sprawy). W toku postępowania rozpoznawczego przed Sądem pierwszej i drugiej instancji po stronie pozwanej brały zatem udział podmioty wyposażone w zdolność sądową (wspólnicy spółki cywilnej). Nie może być w tej mierze miarodajne wyjaśnienie powoda w piśmie z dnia 1 września 2014 r. o woli pozwania spółki cywilnej, a nie wspólników, o czym miałaby świadczyć treść i forma pozwu (k. 386 akt).

W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c., art. 108 § 2 k.p.c. i §§ 6, 13, 20 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r., (w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). l.n