Legislator Case Law & Legislation
V CSK 65/13 AI generated

V CSK 65/13 · Sąd Najwyższy

Case Number V CSK 65/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wskazano na oczywistą zasadność skargi oraz wskazano na występujące w sprawie istotne zagadnienia prawne. Po pierwsze, skarga nie jest oczywiście uzasadniona.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 103 k.c; V CSK 65/13 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wskazano na oczywistą zasadność skargi oraz wskazano na występujące w sprawie istotne zagadnienia prawne. Po pierwsze, skarga nie jest oczywiście uzasadniona.

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c art. 103 k.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 103 k.c
Po drugie, nie jest istotne do rozstrzygnięcia sprawy dokonanie wykładni art. 103 k.c., skoro w sprawie występuje rzeczywisty, a nie rzekomy pełnomocnik.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 65/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa W. H.‎przeciwko D. S.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 października 2013 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 3 października 2012 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wskazano na oczywistą zasadność skargi oraz wskazano na występujące w sprawie istotne zagadnienia prawne. Po pierwsze, skarga nie jest oczywiście uzasadniona.

Mimo że do udzielenia pełnomocnictwa ogólnego wymagana jest forma pisemna ad solemnitatem, to dowodzenie faktu udzielenia tego pełnomocnictwa może się odbyć za pomocą dowolnych środków dowodowych. Wyrok nie jest zatem z tego względu oczywiście nieprawidłowy. Po drugie, nie jest istotne do rozstrzygnięcia sprawy dokonanie wykładni art. 103 k.c., skoro w sprawie występuje rzeczywisty, a nie rzekomy pełnomocnik. Po trzecie, nie jest istotnym zagadnieniem prawnym ocena, za pomocą jakich środków dowodowych można dowodzić udzielenia pełnomocnictwa – jak już zaznaczano, wymaganie formy pisemnej ad solemnitatem dotyczy udzielenia pełnomocnictwa, co należy wyraźnie oddzielić od dowodzenia tego faktu.

Brak natomiast normatywnego ograniczenia środków dowodowych dla dowodzenia tego faktu. Po czwarte, nie jest istotnym zagadnieniem prawnym ocena, czy dowód z opinii biegłego grafologa jest wystarczający dla udowodnienia prawdziwości podpisu pod dokumentem – zawsze w zakresie kompetencji sądu pozostaje ocena dowodów w konkretnej sprawie.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. awdb