Legislator Case Law & Legislation
V CSK 609/13 AI generated

V CSK 609/13 · Sąd Najwyższy

Case Number V CSK 609/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

W związku ze skargą kasacyjną pozwanej H. […] sp. z o.o. z siedzibą w R. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 marca 2013 r. należy zważyć, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3984 § 2 k.p.c, art. 58 § 2 k.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; V CSK 609/13 · Sąd Najwyższy: […] sp. z o.o. z siedzibą w R. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 marca 2013 r. należy zważyć, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c art. 3984 § 2 k.p.c art. 58 § 2 k.c art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c art. 3989 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
należy zważyć, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 58 § 2 k.c
Skarżąca odniosła przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania do potrzeby wykładni art. 58 § 2 k.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
akt IV CKN 1095/00, niepubl.).Powołanie się we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłankę uregulowaną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
należy zważyć, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
III CSK 104/08
Sygn. akt III CSK 104/08 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa Ochotniczej Straży Pożarnej w Ś. przeciwko Gminie Ś. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powódki na rzecz pozwanej 3600 (trzy tysiące sześćset) zł kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 9 października 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w K. oddalającego powództwo o zobowiązanie pozwanej do złożenia oświadczenia woli o oddaniu powódce w użytkowanie wieczyste oznaczonego gruntu oraz przeniesienie własności położonego na nim budynku. Od tego wyroku powódka wniosła skargę kasacyjną.
II CSK 84/07
Sygn. akt II CSK 84/07 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa U. M. przeciwko K. L. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 października 2006 r., 1) odrzuca skargę kasacyjną 2) nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Skarga kasacyjna powódki podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w związku z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. bowiem nie zawiera uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania.
I CSK 111/09
Sygn. akt I CSK 111/09 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz w sprawie z powództwa Polskie Radio S.A. w Warszawie przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Prezydenta m. st. Warszawy o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2008 r., odrzuca skargę kasacyjną; zasądza od Polskiego Radia S.A. w Warszawie na rzecz Skarbu Państwa - Prezydenta m. st.
II PK 220/08
w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. 4 Nie spełnia obowiązku określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. powołanie się przez skarżącego na jakiekolwiek względy, które w jego ocenie uzasadniają przyjęcie skargi do rozpoznania. Argumentacja uzasadniająca taki wniosek powinna nawiązywać do wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. przesłanek przedsądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 kwietnia 2006 r., II CSK 65/06, LEX nr 189753).
II CSK 557/12
art. 58 § 1 k.c. przez błędne zastosowanie polegające na przyjęciu bez podstaw prawnych, że umowa cesji wierzytelności zawarta w dniu 21 listopada 2007 r. miała znamiona czynu opisanego w art. 302 § 1 k.k., mimo braku upoważnienia do samodzielnego stwierdzenia przez Sąd Apelacyjny tego faktu, przez co doszło do naruszenia art. art. 42 ust. 3 Konstytucji i art. 5 § 1 k.p.k. (błędnie określonego w petitum skargi jako art. 5 § 1 k.k.), 2) art. 58 § 2 k.c. przez błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, że umowa ta była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, gdyż godziła w wierzycieli nie będących jej stronami, mimo braku w jej treści postanowień sprzecznych z tymi zasadami i mimo, że interesy osób trzecich są chronione w takiej sytuacji innymi przepisami prawa cywilnego np. art. 59 i 527 k.c., 3) art. 65 § 2 k.c. przez niezgodne z dyrektywami tego przepisu przyjęcie, że strony porozumienia trójstronnego z 13 sierpnia 2008 r. już w chwili jego zawarcia w sposób nieracjonalny przyjęły w § 6 ust. 2, że traci ona moc na skutek zajęcia wierzytelności dokonanego na rok przed jego zawarciem, podczas gdy skutek taki mogły przypisać jedynie nowym zajęciom, które będą dokonane po tej dacie, 4) art. 896 § 1 w zw. z art. 900 § 1 k.p.c. przez przyjęcie, że czynność komornika mająca na celu zajęcie wierzytelności dłużnika jest skuteczna w sytuacji, gdy wierzytelność ta nie przysługiwała dłużnikowi w chwili zawiadomienia o zajęciu dłużnika i dłużnika wierzytelności przez organ egzekucyjny, 5) art. 378 § 1 k.p.c. w zw. z art. 372 k.p.c. przez pominięcie przez Sąd Apelacyjny rozważań i twierdzeń powoda zgłoszonych w odpowiedzi na apelację i kolejnych pismach procesowych, 7 6) art. 321 k.p.c. przez błędne określenie podstawy dochodzenia przez powoda kwoty 825.000 zł z tytułu umowy ubezpieczenia nr 565, podczas gdy powód wykazywał jako podstawę swego roszczenia umowę nr 564.
I CSK 261/10
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 lutego 2011 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 609/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa E. W. i S. P.‎przeciwko H. […] Sp. z o.o. w R. i M. […] spółce komandytowej w C.‎o ustalenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 czerwca 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej H. […] Sp. z o.o. w R. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 18 marca 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2) oddala wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną pozwanej H. […] sp. z o.o. z siedzibą w R. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 marca 2013 r. należy zważyć, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.

Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca oparła na przesłankach uregulowanych w art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. Przesłanki te nie zostały spełnione.Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo, iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącą rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (zob.: postanowienie SN z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt III CSK 104/08, niepubl.; postanowienie SN z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt II CSK 84/07, niepubl.).

Skarżącą obciążał obowiązek przedstawienia odrębnej i pogłębionej argumentacji prawnej wskazującej na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, zawierającej szczegółowy opis tego, na czym polegają poważne wątpliwości interpretacyjne (por. postanowienie SN z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt I CSK 111/09, niepubl.; postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2008 r., sygn. akt II PK 220/08, niepubl.). Skarżąca odniosła przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania do potrzeby wykładni art. 58 § 2 k.c. jako wywołującego rozbieżności w orzecznictwie sądów (według skarżącej rozbieżności pomiędzy zaskarżonym wyrokiem a przytoczonym orzecznictwem).

Przedstawione przez skarżącą uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w zakresie tej przesłanki sprowadza się jedynie do przytoczenia pięciu orzeczeń Sądu Najwyższego i Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, które jednak nie potwierdzają tezy o podnoszonych rozbieżnościach (por. także: wyrok SN z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt II CSK 557/12, OSNC 2014, nr 2, poz. 13, Biuletyn SN 2013, nr 7, s. 15, wyrok SN z dnia 3 lutego 2011 r., sygn. akt I CSK 261/10, niepubl., wyrok SN z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt IV CSK 555/09, niepubl., wyrok SN z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt IV CSK 432/09, niepubl., wyrok SN z dnia 9 października 2009 r., sygn. akt IV CSK 157/09, niepubl., wyrok SN z dnia 14 czerwca 2005 r., sygn. akt II CK 692/04, niepubl., wyrok SN z dnia 23 maja 2002 r., sygn. akt IV CKN 1095/00, niepubl.).Powołanie się we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłankę uregulowaną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka, bez konieczności głębszej analizy, sprzeczności wyroku z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni (por. m. in.: postanowienie SN z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49).

Skarżąca oczywistej zasadności skargi kasacyjnej ani nie związała ze skonkretyzowanym przepisem prawnym, ani nie uzasadniła w należyty sposób, twierdząc jedynie, że „Sąd Apelacyjny nie dokonał żadnych własnych ustaleń faktycznych, dotyczących stanu faktycznego sprzed dnia wniesienia pozwu, przy jednoczesnym braku przyjęcia stanu faktycznego ustalonego przez Sąd I instancji”, czym nie wykazała jakiegokolwiek rażącego naruszenia prawa przez Sąd Apelacyjny.Wobec powyższego, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.Odnosząc się do wniosku powodów o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania kasacyjnego należy zauważyć, że zgodnie z art. 3987 § 1 zd. pierwsze k.p.c. strona przeciwna może wnieść do sądu drugiej instancji odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie dwutygodniowym od doręczenia jej skargi.

Odpis skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi powódki w dniu 26 sierpnia 2013 r. (k. 1574), powodowi w dniu 2 września 2013 r. (k. 1582), a pismo procesowe stanowiące odpowiedź powodów na skargę kasacyjną zostało nadane w dniu 9 października 2013 r. (k. 1603), tym samym po upływie terminu do wniesienia odpowiedzi. Zatem nie jest możliwe uwzględnienie wniosku w niej zawartego o zasądzenie kosztów procesu w postępowaniu kasacyjnym. [aw]