V CSK 567/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 567/07

POSTANOWIENIE

Dnia 28 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie z wniosku „T.(...)” Sp. z o.o. w W. oraz „B.(...) Sp. z o.o. w W.

przy uczestnictwie R. G. i S. K.

o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej uczestników

od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 kwietnia 2007 r., sygn. akt X Ga

(…),

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2007 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację

uczestników od postanowienia Sądu Rejonowego w W.

W skardze kasacyjnej uczestnicy zarzucili naruszenie prawa materialnego – art.

377 w zw. z art. 373 ust. 1 Pr.u.n., naruszenie przepisów postępowania mających

istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i wnosili o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek

o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z

instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego spełnienie polega na

wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W uzasadnieniu wniosku należy

przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie

powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por.

uzasadnienie uchwały Połączonych Izb – Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP

72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17

października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III

CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002,

nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Obowiązek ten nie został spełniony. Skarżący jako okoliczność uzasadniającą

przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał „zagadnienie prawne obejmujące

rozstrzygnięcie czy można pozbawić R. G. i S. K. prawa prowadzenia działalności

gospodarczej i pełnienia funkcji na skutek wniosku złożonego po upływie 1 roku (...)

przez wnioskodawcę T.(...) spółka z o.o. skoro wnioskodawca w dniu 1 kwietnia 2005 r.

nie była wierzycielem P.(...) spółka z o.o.”

Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c.

przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie kasacji ze względu na

występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na sformułowaniu tego

zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Konieczne

jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje w sprawie i dlaczego jest ono

istotne, albo określenie, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze

wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub z

przedstawieniem

rozbieżności

występujących

w orzecznictwie

sądów

(por.

np.

postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11

stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Pogląd ten pozostaje

aktualny po wejściu w życie przepisów o skardze kasacyjnej. Zagadnienie prawne jest

to zagadnienie, które wiąże się z określonym przepisem prawnym, którego wyjaśnienie

ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla

rozstrzygnięcia innych podobnych spraw (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14

lutego 2003 r., I PK 306/02, Wokanda 2004, nr 7-8, s. 51).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 398 6 § 3 k.p.c.).