Legislator Case Law & Legislation
V CSK 552/18 AI generated

V CSK 552/18 · Sąd Najwyższy

Case Number V CSK 552/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. jednym z obligatoryjnych wymogów skargi kasacyjnej jest przytoczenie przez skarżącego podstaw kasacyjnych. Ten wymóg formalny stanowi element konstrukcyjny skargi kasacyjnej, niepodlegający uzupełnieniu w ramach tzw. postępowania naprawczego. Stosownie do art. 3986 § 1 k.p.c. uzupełnieniu podlegają wyłącznie wymagania skargi kasacyjnej określone w art. 3984 § 2 i 3 k.p.c. Wprowadzone przez ustawodawcę wymagania formalne skargi kasacyjnej wynikają z ustawowego obowiązku sporządzenia i podpisania jej przez profesjonalnego pełnomocnika (tzw. przymus adwokacko-radcowski; art. 871 § 1 k.p.c.). Pełnomocnik skarżącego uczestnika R. K. przedstawiając w następujący sposób podstawy kasacyjne: „skargę opieram na:

Legislator headnote

AI generated

art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 3986 § 1 k.p.c, art. 871 § 1 k.p.c, art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 3989 § 1 k.p.c; V CSK 552/18 · Sąd Najwyższy: naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszeniu przepisów postępowania, gdyż uchybienie to miało istoty wpływ na wynik sprawy”, ograniczył się w istocie do przytoczenia treści art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., niewypełniając tym samym formalnego i bezwzględnego wymogu skargi kasacyjnej.W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono już, że w wypadku pierwszej podstawy kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.) konieczne jest sprecyzowanie naruszonych norm prawa materialnego oraz postaci ich naruszenia, a w przypadku drugiej podstawy kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.) należy skonkretyzować przepis postępowania, któremu uchybiono oraz określić istotę wpływu, jaki mógł stąd wyniknąć dla wyniku sprawy.

Keywords

AI generated
art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c art. 3986 § 1 k.p.c art. 871 § 1 k.p.c art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c art. 3989 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3986 § 1 k.p.c
Stosownie do art. 3986 § 1 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
przymus adwokacko-radcowski; art. 871 § 1 k.p.c.).
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 13 § 2 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
I CSK 414/09
Sygn. akt I CSK 414/09 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z wniosku B. L. przy uczestnictwie R. L. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 stycznia 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt IV Ca (…), odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie Wnioskodawczyni B. L. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 stycznia 2009 r., którym oddalono jej apelację od postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego w W. z dnia 2 lipca 2008 r.
II CSK 48/18
Uczestniczka postępowania – G.
IV CSK 589/17
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. Dla spełnienia wymogu z art. 3984 § 2 k.p.c. konieczne jest zawarcie w skardze kasacyjnej odrębnego wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, zawierającego profesjonalny wywód prawny nawiązujący do wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. przesłanek przedsądu ze wskazaniem, które z nich występują w sprawie i z uzasadnieniem stanowiska skarżącego (postanowienie Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nieopubl.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 552/18 POSTANOWIENIE Dnia 11 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Władysław Pawlak w sprawie z wniosku J. G.‎przy uczestnictwie R. K. i I. K.‎o zniesienie współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 września 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika R. K.od postanowienia Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 27 marca 2018 r., sygn. akt III Ca (…), odrzuca skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. jednym z obligatoryjnych wymogów skargi kasacyjnej jest przytoczenie przez skarżącego podstaw kasacyjnych. Ten wymóg formalny stanowi element konstrukcyjny skargi kasacyjnej, niepodlegający uzupełnieniu w ramach tzw. postępowania naprawczego. Stosownie do art. 3986 § 1 k.p.c. uzupełnieniu podlegają wyłącznie wymagania skargi kasacyjnej określone w art. 3984 § 2 i 3 k.p.c. Wprowadzone przez ustawodawcę wymagania formalne skargi kasacyjnej wynikają z ustawowego obowiązku sporządzenia i podpisania jej przez profesjonalnego pełnomocnika (tzw. przymus adwokacko-radcowski; art. 871 § 1 k.p.c.). Pełnomocnik skarżącego uczestnika R. K. przedstawiając w następujący sposób podstawy kasacyjne: „skargę opieram na:

1) naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszeniu przepisów postępowania, gdyż uchybienie to miało istoty wpływ na wynik sprawy”, ograniczył się w istocie do przytoczenia treści art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., niewypełniając tym samym formalnego i bezwzględnego wymogu skargi kasacyjnej.W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono już, że w wypadku pierwszej podstawy kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.) konieczne jest sprecyzowanie naruszonych norm prawa materialnego oraz postaci ich naruszenia, a w przypadku drugiej podstawy kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.) należy skonkretyzować przepis postępowania, któremu uchybiono oraz określić istotę wpływu, jaki mógł stąd wyniknąć dla wyniku sprawy.

Niewłaściwe, nieprecyzyjne i ogólnikowe określenie podstaw kasacyjnych stanowi nieusuwalną wadę skargi i prowadzi do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2010 r., I CSK 414/09, nie publ. i przywołane tam orzecznictwo oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2018 r., II CSK 48/18, nie publ.).Jeżeli chodzi o wymóg konstrukcyjny skargi kasacyjnej w postaci uzasadnienia podstaw kasacyjnych, to również i on nie został zachowany, bowiem w treści skargi kasacyjnej uczestnika, oprócz wywodu w ramach uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie ma oddzielnego nawiązania do i tak ogólnie, a przez to niewłaściwie, sformułowanych podstaw kasacyjnych.

Ze względu na odmienny cel instytucji przedsądu i jej odrębne oraz kwalifikowane przesłanki, wykazanie i uzasadnienie okoliczności decydujących o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie może polegać na odwołaniu się do podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. W prawidłowo sporządzonej skardze kasacyjnej oba powyższe elementy muszą pojawić się oddzielnie i automatycznie (zob. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2018 r., IV CSK 589/17, nie publ.). Ponadto wymaga zaznaczenia, że wprawdzie skarżący wypełnił wymóg formalny skargi kasacyjnej polegający na zgłoszeniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnieniu, ale wniosek ten w ogóle nie nawiązuje swoją treścią i wywodem prawnym do podstaw przyjęcia skargi kasacyjnej sformułowanych w art. 3989 § 1 k.p.c. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Ubocznie należy zauważyć, iż w sprawie oddalenie wniosku o zniesienie współwłasności nastąpiło w określonych okolicznościach faktycznych w związku z żądanym przez współwłaścicieli jedynym sposobem wyjścia ze współwłasności, który został uznany przez Sądy obu instancji za niezgodny z prawem.

Dlatego w razie zmiany ich stanowiska, bądź zmiany okoliczności, które nie będą czyniły zaproponowanego jako jedyny przez nich akceptowalny sposób zniesienia współwłasności sprzecznego z prawem, mogą wystąpić z nowym wnioskiem, ewentualnie zawrzeć w tym przedmiocie notarialną umowę. jw l.n