V CSK 537/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 537/07

POSTANOWIENIE

Dnia 28 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa B. S.

przeciwko I. S. i Z. S.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w C.

z dnia 25 maja 2007 r., sygn. akt V Ga (…),

odrzuca skargę i zasądza od pozwanych na rzecz powoda 1800 zł kosztów

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Pełnomocnik pozwanych wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego

w C. oddalającego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 5 lutego 2005 r.,

sygn. akt VIII GC (…), którym zostały utrzymane w mocy nakazy zapłaty.

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o

przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Przytoczone wymaganie stanowi jeden

z elementów istotnych (konstrukcyjnych) skargi kasacyjnej, którego niedochowanie

powoduje, że skarga jest dotknięta brakiem nieusuwalnym i podlega odrzuceniu a

limine.

Wymaganie uzasadniania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

nawiązuje do instytucji przedsądu, uregulowanej w art. 398 9 k.p.c., i stanowi jej

dopełnienie. Jest to zatem nałożony na skarżącego obowiązek polegający na wykazaniu

argumentów przemawiających za tym, aby skarga kasacyjna została przyjęta do

rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Należy przy tym podkreślić, że spełnieniem tego

obowiązku nie jest przedstawienie dowolnych argumentów uzasadniających przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania, istotnych tylko w ocenie samego skarżącego.

Uzasadnienie omawianego wniosku, ze względu na związek z przedsądem, musi

ściśle nawiązywać do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. To oznacza, że wnoszący skargę kasacyjną powinien

wykazać – w formie wyodrębnionego wywodu prawnego – że w sprawie występuje

istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi

nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05 niepubl.).

Wniesiona przez powoda skarga kasacyjna nie zwiera odpowiadającego wyżej

przestawionym wymaganiom uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania. Przede wszystkim przytoczony przez pełnomocnika skarżących we

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania art. 398 8 § 1 k.p.c. nie na związku

z

omawianym

wymaganiem

skargi

rozpoznania określa bowiem art. 398

kasacyjnej.

Przesłanki przyjęcia

skargi

do

§ 1 k.p.c. Pomijając jednak wspomniane

odwołanie się do przepisu prawa, zawarte w punkcie I skargi kasacyjnej uzasadnienie

wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania zwiera jedynie dowolne argumenty,

nienawiązujące do przesłanek wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. W konsekwencji nie ma

podstaw od uznania, że skarżący wykazali, iż wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania

uzasadniają: występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów, nieważność postępowania bądź oczywista

zasadność skargi kasacyjnej.

Z

przedstawionych

powodów

Sąd

Najwyższy

orzekł,

jak

w

sentencji

postanowienia (art. 3986 § 3 k.p.c. oraz art. 98 w związku z art. 391 § 1 i art. 398 21

k.p.c.).