V CSK 535/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 535/07

POSTANOWIENIE

Dnia 28 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości W. D.

przeciwko J. D.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29

maja 2007 r., sygn. akt I ACa (…),

odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powoda na rzecz pozwanej 1800 zł

kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Pełnomocnik powoda, uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania, stwierdził, że rozpoznanie skargi jest niezbędnie „z uwagi na konieczność

zaakcentowania skutków, jakie prawo upadłościowe i naprawcze, jako lex specialis,

wywołuje w sferze przepisów ogólnych, w tym również dotyczących małżeńskich spraw

majątkowych”.

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o

przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Przytoczone wymaganie stanowi jeden

z elementów istotnych (konstrukcyjnych) skargi kasacyjnej, którego niedochowanie

powoduje, że skarga jest dotknięta brakiem nieusuwalnym i podlega odrzuceniu a

limine.

Wymaganie uzasadniania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

nawiązuje do instytucji przedsądu, uregulowanej w art. 3989 k.p.c., i stanowi jej

dopełnienie. Jest to zatem nałożony na skarżącego obowiązek polegający na wykazaniu

argumentów przemawiających za tym, aby skarga kasacyjna została przyjęta do

rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Należy przy tym podkreślić, że spełnieniem tego

obowiązku nie jest przedstawienie dowolnych argumentów uzasadniających przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania, istotnych tylko w ocenie samego skarżącego.

Uzasadnienie omawianego wniosku, ze względu na związek z przedsądem, musi

ściśle nawiązywać do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. To oznacza, że wnoszący skargę kasacyjną powinien

wykazać – w formie wyodrębnionego wywodu prawnego – że w sprawie występuje

istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi

nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05 niepubl.).

Wniesiona przez powoda skarga kasacyjna nie zwiera odpowiadającego wyżej

przestawionym wymaganiom uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania.

Przytoczone

uzasadnienie

wniosku

zawiera

dowolne

argumenty,

nienawiązujące do wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. przesłanek przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący nie wykazał zatem, że w sprawie występuje istotne

zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne

wątpliwości

lub

wywołujących

rozbieżności

w orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Z

przedstawionych

powodów

Sąd

Najwyższy

orzekł,

jak

w

sentencji

postanowienia (art. 398 § 3 k.p.c. oraz art. 98 w związku z art. 391 i art. 398 k.p.c.).