V CSK 522/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 522/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa M. W.‎przeciwko M. S.‎z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej M. W.‎o zachowek,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 7 kwietnia 2015 r., sygn. akt V ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym - ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia. Chociaż skarżąca powołała się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., to nie przedstawiła argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o istnieniu potrzeby, dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni których przepisów wywołujących rozbieżności w orzecznictwie wnioskuje.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (s. 2-3) w istocie powołuje się tylko na art. 455 k.c. dotyczący terminu spełnienia świadczenia, przy braku wskazania na przepisy dotyczące skutków opóźnienia się ze spełnieniem świadczenia. Odwołanie się w uzasadnieniu wniosku do uzasadnienia zawartego w podstawach kasacyjnych nie uzasadnia wystąpienia przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. l.n