V CSK 518/14 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedZgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparli wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się jeszcze wykładni bądź jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 3052 § 1 k.c, art. 3989 § 2 k.p.c; V CSK 518/14 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt V CSK 518/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku B. J. i A. J.przy uczestnictwie T. […] Spółki Akcyjnej w K.o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 marca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Ś.z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 518/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku B. J. i A. J.przy uczestnictwie T. […] Spółki Akcyjnej w K.o ustanowienie służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 marca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Ś.z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparli wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się jeszcze wykładni bądź jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć.
W niniejszej sprawie wnioskodawcy przytoczyli szereg orzeczeń Sądu Najwyższego wydanych w związku z wykładnią nieostrego pojęcia „odpowiedniego wynagrodzenia” z art. 3052 § 1 k.c., nie wskazując jednak na żadne rozbieżności pomiędzy nimi, a jedynie na fakt, iż indywidualny charakter każdej z poruszanych w nich spraw nie pozwala na nadanie im uniwersalnego charakteru.W związku z tym wypada podkreślić, że brak w art. 3052 § 1 i 2 k.c. precyzyjnego określenia kryteriów ustalenia rozmiaru wynagrodzenia oznacza, że ustawodawca pozostawił sądowi swobodę polegającą na indywidualizacji oceny w tym zakresie, formułowanej na podstawie określonego stanu faktycznego, które mogą także wynikać z ogólnych reguł porządku prawnego (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2013 r., IV CSK 440/12 oraz z dnia 5 kwietnia 2012 r., II CSK 401/11 – nie publ.).
Jeżeli istnieje już utrwalona linia orzecznicza, we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazującym na potrzebę dokonania wykładni zinterpretowanych już przepisów, należy wykazać, dlaczego dotychczasowa wykładnia powinna ulec zmianie (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08, nie publ.).Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że zagadnienie prawne nie zostało sformułowane w sposób prawidłowy, a tym samym wskazane przez skarżącego przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). [l.n]