Legislator Case Law & Legislation
V CSK 514/14 AI generated

V CSK 514/14 · Sąd Najwyższy

Case Number V CSK 514/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłankach określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest to zagadnienie nowe i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.).

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3052 § 1 k.c, art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; V CSK 514/14 · Sąd Najwyższy: Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłankach określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest to zagadnienie nowe i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.).

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c art. 3052 § 1 k.c art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c art. 3989 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3052 § 1 k.c
Skarżący wskazał na występowanie dwóch istotnych zagadnień prawnych: pierwsze - wiążące się z potrzebą ustalenia sposobu interpretacji i stosowania art. 3052 § 1 k.c.
art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
II CSK 479/12
i 2) k.p.c. Sformułowane w skardze „istotne zagadnienie prawne" dotyczyło kwestii „oszacowania wartości otrzymanej przez U. T. darowizny, to jest wartości wkładu budowlanego związanego ze spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu". W ocenie Sądu Najwyższego, przesłanka istotnego zagadnienia prawnego nie została wykazana, gdyż, zagadnienie prawne jest to zagadnienie nowe i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw.
II CSK 29/09
Sygn. akt II CSK 29/09 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z wniosku U. L. przy uczestnictwie R. M. i I. I. o zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania R. M. od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 14 grudnia 2007 r., i od postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia 27 kwietnia 2006 r., oraz od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w P. z dnia 20 października 1995 r., I. odrzuca skargę kasacyjną w części dotyczącej postanowienia Sądu Rejonowego w L. z dnia 27 kwietnia 2006 r., i postanowienia byłego Sądu Wojewódzkiego w P. z dnia 20 października 1995 r., a w pozostałym zakresie odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
II CSK 414/13
Powód Towarzystwo Budownictwa Społecznego Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K.
V CSK 491/12
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 17 maja 2012 r.
IV CSK 440/12
Sygn. akt IV CSK 440/12 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Wojciech Katner (przewodniczący) SSN Maria Szulc SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca) w sprawie z wniosku B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. przy uczestnictwie P. Spółki Gazownictwa Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. o ustanowienie służebności przesyłu, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 27 lutego 2013 r., skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 13 kwietnia 2012 r., uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2011 r.
IV CSK 56/12
Sygn. akt IV CSK 56/12 POSTANOWIENIE Dnia 20 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Kocon SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku Z. C. przy uczestnictwie E. - OPERATOR Spółki Akcyjnej o ustanowienie służebności przesyłu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 września 2012 r., skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 12 października 2011 r., oddala skargę kasacyjną. Uzasadnienie 2 Z. C. wniósł o ustanowienie służebności przesyłu obciążającej bliżej opisane we wniosku, stanowiące jego własność, nieruchomości na rzecz E. Operator Spółki Akcyjnej, za co „uczestnik będzie uiszczał na rzecz wnioskodawcy opłatę roczną w kwocie wynikającej z wartości służebności ustalonej przez biegłego rzeczoznawcę”.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 514/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku T. […] Spółki Akcyjnej z siedzibą w K.‎przy uczestnictwie V. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., O. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. oraz Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta K.‎o ustanowienie służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 marca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz Skarbu Państwa - - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłankach określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest to zagadnienie nowe i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie sądowym, które wiąże się z określonym przepisem prawnym i którego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2013 r., II CSK 479/12, nie publ.).

Skarżący wskazał na występowanie dwóch istotnych zagadnień prawnych: pierwsze - wiążące się z potrzebą ustalenia sposobu interpretacji i stosowania art. 3052 § 1 k.c. w odniesieniu do pojęcia „odpowiedniego wynagrodzenia”, drugie zaś - wyrażające wątpliwość, czy użytkownikowi wieczystemu przysługuje, analogicznie jak właścicielowi nieruchomości, roszczenie o ustanowienie służebności przesyłu na prawie użytkowania wieczystego.Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2009 r., II CSK 29/09; z dnia 7 lutego 2014 r., II CSK 414/13 – nie publ.).

Kryteria ustalenia odpowiedniej wysokości wynagrodzenia za ustanowienie służebności przesyłu zostały już wypracowane w judykaturze (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 października 2013 r., V CSK 491/12; z dnia 27 lutego 2013 r., IV CSK 440/12; z dnia 20 września 2012 r., IV CSK 56/12 – nie publ.). Odnośnie zaś do drugiego z przedstawionych zagadnień należy wskazać, że dotyczy ono problemu pozostającego poza zakresem zaskarżenia skargą kasacyjną, a zatem pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.Z kolei odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się jeszcze wykładni bądź jego niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć.

Pomimo zamieszczenia w skardze obszernego wywodu na poparcie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wnioskodawca nie wskazał konkretnych niespójności orzeczniczych w odniesieniu do pojęcia odpowiedniego wynagrodzenia. Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). [l.n]