V CSK 513/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 513/07

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lutego 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie z powództwa D. Z.

przeciwko Zespołowi Zakładów Opieki Zdrowotnej w C.

z udziałem interwenienta ubocznego (…) Zakładu Ubezpieczeń S.A. w W.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lutego 2008 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 maja 2007 r., sygn. akt I ACa (…),

1)

odrzuca skargę kasacyjną;

2)

oddala

wniosek

pozwanego

o

zasądzenie

kosztów

postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 9 maja 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację

powódki D. Z. od wyroku Sądu Okręgowego w B., nie obciążając powódki kosztami

postępowania apelacyjnego.

Skargę kasacyjną od powyższego powódka oparła na podstawie naruszenia

prawa materialnego, w postaci błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania art. 6 k.c.

i art. 415 k.c. oraz niezastosowania art. 417 k.c. Ponadto, w ramach drugiej podstawy

kasacyjnej, skarżąca podniosła ogólnie sformułowany zarzut „oddalenia wniosku o

przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych lekarzy”. Jako okoliczność uzasadniającą

przyjęcie skargi do rozpoznania, skarżąca wskazywała jej oczywistą zasadność;

wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania nie został opatrzony uzasadnieniem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Obowiązujące przepisy kodeksu postępowania cywilnego nakazują stronie

wnoszącej skargę wywieść w niej „wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

i jego uzasadnienie” (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), nawiązujący do co najmniej jednej z

ustawowych przesłanek tzw. przedsądu, zawartych w art. 398 9 § 1 k.p.c. (por. m.in.

postanowienie SN z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006 nr 4, poz. 75). Nie

wystarczy zatem samo tylko wskazanie, że występuje zdaniem skarżącego jedna z

enumeratywnie wymienionych w ustawie okoliczności, lecz nadto wniosek o przyjęcie

skargi do rozpoznania winien być uzasadniony w należycie wyodrębnionym fragmencie

pisma procesowego za pośrednictwem argumentów jurydycznych.

Tego skarżąca nie uczyniła; skarga kasacyjna obejmuje bowiem wyłącznie część

zatytułowaną jako „uzasadnienie”, która wyraźnie odnosi się do podstaw kasacyjnych.

Natomiast, wobec wyraźnego oddzielenia w treści art. 398 3 § 1 k.p.c., uzasadnienia

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania od uzasadnienia samych podstaw

kasacyjnych, nie można przyjąć, że jeden i ten sam element konstrukcyjny skargi - w

postaci ogólnego „uzasadnienia” postaw kasacyjnych - uzasadni zarazem przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. m.in. postanowienie SN z dnia 26 października

2005 r., V CZ 122/05, niepubl.).

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c. orzeczono, jak

w sentencji.