V CSK 511/19 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 511/19 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości […]. 12b, 12c, 20-28 w W. ‎przeciwko B. Sp. z o.o. w W. ‎z udziałem interwenienta ubocznego Zakładu Techniczno-Budowlanego P. Sp. z o.o. w O. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 maja 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 28 marca 2019 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie na oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, wynikającej z naruszenia art. 321 § 1 w zw. z art. 379 pkt 5 k.p.c. oraz art. 328 § 2 k.p.c. Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić.

Z treści skargi kasacyjnej wynika, że skarżący uznaje, iż naruszenie przez sąd pierwszej instancji art. 321 § 1 k.p.c. powinno skutkować uznaniem, że doszło do nieważności postępowania, której Sąd drugiej instancji nie uwzględnił z urzędu. Nie jest to jednak pogląd prawidłowy, gdyż Sąd Apelacyjny dostrzegł , że w pierwszej instancji doszło do naruszenia art. 321 § 1 k.p.c. przez uwzględnienie przy wyliczeniu należnego stronie powodowej odszkodowania za wady budynku, które nie zostały wymienione w pozwie. Sąd drugiej instancji skorygował jednak to ustalenie sądu pierwszej instancji, gdyż jak wskazał w uzasadnieniu, kwota dochodzona pozwem była znacznie niższa niż ta wynikająca z oceny biegłego i mieściła się w wartości zasądzonego odszkodowania.

Pozwany miał zaś możliwość kwestionowania wysokości wyliczonej kwoty odszkodowania już od chwili doręczenia mu opinii biegłego zawierającej stosowne wyliczenie. Nie można zatem było mówić o pozbawieniu możliwości obrony praw pozwanego. Nie można także zgodzić się z poglądem skarżącego, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej jest uzasadniona wadliwym sporządzeniem uzasadnienia wyroku sądu drugiej instancji. Uzasadnienie wyroku sądu jest bardzo szczegółowe w szczególności w zarzucanej przez skarżącego warstwie poczynienia ustaleń faktycznych i oceny dowodów w postaci opinii biegłych.

Sąd szczegółowo odniósł się zwłaszcza do zarzutów związanych z nieszczelnością płyty fundamentowej, w tym m.in. w związku z rodzajem zastosowanego betonu. Poczynione w tym zakresie ustalenia znajdują się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Zarzuty skargi zmierzają zaś do polemiki z nimi, mimo że w postępowaniu kasacyjnym Sąd Najwyższy jest związany poczynionymi w sprawie ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego wyroku.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw