Legislator Case Law & Legislation
V CSK 51/19 AI generated

V CSK 51/19 · Sąd Najwyższy

Case Number V CSK 51/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 22 grudnia 2016 r. uznał za bezskuteczną wobec powoda umowę darowizny opisanej nieruchomości zawartą w dniu 23 lutego 2010 r. pomiędzy W. B. jako darczyńcą i dłużniczką a J. B. jako obdarowaną, w celu zaspokojenia wymagalnej wierzytelności powoda. Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację pozwanej.W skardze kasacyjnej pozwana powołała podstawę przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazała przyczyny objęte art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Występowanie istotnego zagadnienia prawnego i potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości połączyła z koniecznością odpowiedzi na przedstawione pytania:- czy czynność prawna jest dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli w chwili wystąpienia ze skarga pauliańską, jak i w chwili orzekania przez Sąd, czy też w chwili jej dokonywania,- czy rzeczywista niewypłacalność dłużnika zachodzi w chwili wystąpienia ze skargą i w chwili orzekania przez Sąd, czy też istotny jest moment faktycznego dokonania zaskarżonej czynności,- czy comiesięczna spłata zadłużenia wynikającego z zaciągniętej pożyczki ma wpływ na żądanie powoda i określenie wysokości wierzytelności,- czy wiedza powoda o pogarszającej się sytuacji finansowej rodziny pozwanej ma znaczenie dla skuteczności skargi paulińskiej,- czy posiadanie przez dłużniczkę nieruchomości oraz majątku firmy świadczy o niewypłacalności dłużniczki i potrzebie uwzględnienia powództwa.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznanie skargi kasacyjnej, będącej kwalifikowanym, nadzwyczajnym środkiem odwoławczym musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, związanymi z ochroną interesu powszechnego.

Legislator headnote

AI generated

art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 527 k.c, art. 39813 § 1 k.p.c, art. 3099 § 2 k.p.c; V CSK 51/19 · Sąd Najwyższy: W przypadku, gdy w ramach stosowania tych przepisów powstały już w orzecznictwie sądów określone rozbieżności, skarżący powinien je przedstawić, jak też uzasadnić, że dokonanie wykładni jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy.Sformułowane przez skarżącego wątpliwości dotyczą przepisu art. 527 k.c. w kontekście przesłanek objętych obydwiema przyczynami. Z uwagi na to, że zakresy obu tych przesłanek częściowo pokrywają się i dotyczą wykładni tych samych regulacji, należało zatem ustosunkować się do nich łącznie.

Keywords

AI generated
disputed claim in dubio pro debitore arguable claim pecuniary dispute breakdown of mutual trust credibility requirements

Cited Legislation

AI generated
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację pozwanej.W skardze kasacyjnej pozwana powołała podstawę przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazała przyczyny objęte art.
art. 3989 § 1 k.p.c
Stwierdzenie, czy zachodzą szczególne względy, przemawiające za rozpoznaniem skargi kasacyjnej w konkretnej sprawie, dokonywane jest przez badanie, czy skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał na istnienie chociaż jednej z przyczyn wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
243; niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl., z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11, niepubl.).Skuteczne powołanie przez skarżącego przesłanki objętej art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 527 k.c
art. 39813 § 1 k.p.c
art. 3099 § 2 k.p.c
39813 § 1 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3099 § 2 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I PK 306/02
11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz.151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz.
III CK 585/04
11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz.151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz.
II PK 98/05
Postanowienie z dnia 26 września 2005 r.
I CSK 326/07
Sygn. akt I CSK 326/07 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z wniosku Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] przy uczestnictwie X.Y. o przyjęcie do szpitala psychiatrycznego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 listopada 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 22 lutego 2007 r., 1/ odrzuca skargę kasacyjną; 2/ oddala wniosek pełnomocnika z urzędu uczestniczki postępowania o przyznanie mu od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocny prawnej udzielonej uczestniczce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2006 r.
I CSK 108/08
Sygn. akt I CSK 108/08 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa W. W. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Ministra Infrastruktury i Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 czerwca 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 września 2007 r., sygn. akt I ACa […], odrzuca skargę kasacyjną i nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 28 września 2007 r.
I UK 325/11
Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2011 r.
AI generated
I ACa 759/12
W zaskarżonym wyroku z dnia 2 lutego 2012 roku Sąd Okręgowy w Koninie uznał za bezskuteczną w stosunku do powoda P.
I ACa 135/21
Wyrokiem z dnia 4.11.2020 r.
IV Ca 236/13
Powódka M. P. (1) wniosła przeciwko L. P. (1) i T. P. pozew o uznanie za bezskuteczną w stosunku do niej umowy sprzedaży z dnia 1 czerwca 2007 r., w wyniku której L. P. (1) zbył na rzecz swojej małżonki T. P. zakład budowlano-remontowy. W uzasadnieniu strona powodowa wskazała, iż na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 13 marca 2003 r. sygn. akt I RC 1246/00 oraz wyroku Sądu Rejonowego w Człuchowie z dnia 9 grudnia 2010 r. sygn. akt III RC 230/10 pozwany jest dłużnikiem alimentacyjnym w stosunku do niej oraz do wspólnego syna powódki i pozwanego- M. P. (2). Od czasu podwyższenia alimentów na rzecz syna wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r., pozwany przestał regulować obowiązek alimentacyjny, a postępowanie egzekucyjne prowadzone przeciwko niemu było bezskuteczne. Zdaniem powódki pozwany świadomie sprzedał pozwanej zakład budowlano-remontowy w celu pokrzywdzenia jej oraz ich wspólnego syna. Z uwagi na fakt, że pozwany nie posiadał majątku ruchomego czy nieruchomości, z których można byłoby skutecznie prowadzić egzekucję, pozostawało jedynie wynagrodzenie, z którego nie można było wyegzekwować w całości wierzytelności powódki. W związku z powyższym zdaniem powódki pozwani wypełnili przesłanki określone w art. 527 par 3 k.c.
I ACa 434/14
S. w pozwie skierowanym przeciwko M. W. wniósł o uznanie za bezskuteczną w stosunku do powoda umowy darowizny zawartej w dniu 31 lipca 2007 r. przez C. W. z pozwanym, której przedmiotem była nieruchomość niezabudowana położona w B., do wysokości wierzytelności w kwocie 501.127,11 zł oraz o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kosztów procesu.
I ACa 254/14
K. w pozwie skierowanym przeciwko R. M. wniósł o uznanie za bezskuteczną w stosunku do niego umowy darowizny z dnia 20 października 2008 r., mocą której L. S. oraz A. S. darowali pozwanemu nieruchomość położoną w G., przy ulicy (...), z uwagi na wierzytelność przysługującą powodowi wobec L. S., stwierdzoną tytułem wykonawczym oraz o zwrot kosztów procesu. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i obciążenie powoda kosztami postępowania. Podniósł, że na dzień zawierania umowy darowizny wierzytelność powoda jeszcze nie istniała, a po stronie dłużnika nie istniał zamiar pokrzywdzenia powoda. Wskazał również, że w chwili dokonania umowy darowizny darczyńca nie miał żadnych zadłużeń, nie mógł się spodziewać, że wierzytelność powoda powstanie. Pozwany podał nadto, iż zawarcie umowy było konsekwencją wcześniejszych ustaleń rodzinnych, a przy tym nie miała ona charakteru nieodpłatnego, gdyż obdarowany był zobowiązany do zapewnienia opieki darczyńcy.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 51/19 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa C. U. jako następcy prawnego W. P.‎przeciwko J. B.‎o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 czerwca 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 10 września 2018 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 5400 zł ‎(pięć tysięcy czterysta) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 22 grudnia 2016 r. uznał za bezskuteczną wobec powoda umowę darowizny opisanej nieruchomości zawartą w dniu 23 lutego 2010 r. pomiędzy W. B. jako darczyńcą i dłużniczką a J. B. jako obdarowaną, w celu zaspokojenia wymagalnej wierzytelności powoda. Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację pozwanej.W skardze kasacyjnej pozwana powołała podstawę przewidzianą w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazała przyczyny objęte art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Występowanie istotnego zagadnienia prawnego i potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości połączyła z koniecznością odpowiedzi na przedstawione pytania:- czy czynność prawna jest dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli w chwili wystąpienia ze skarga pauliańską, jak i w chwili orzekania przez Sąd, czy też w chwili jej dokonywania,- czy rzeczywista niewypłacalność dłużnika zachodzi w chwili wystąpienia ze skargą i w chwili orzekania przez Sąd, czy też istotny jest moment faktycznego dokonania zaskarżonej czynności,- czy comiesięczna spłata zadłużenia wynikającego z zaciągniętej pożyczki ma wpływ na żądanie powoda i określenie wysokości wierzytelności,- czy wiedza powoda o pogarszającej się sytuacji finansowej rodziny pozwanej ma znaczenie dla skuteczności skargi paulińskiej,- czy posiadanie przez dłużniczkę nieruchomości oraz majątku firmy świadczy o niewypłacalności dłużniczki i potrzebie uwzględnienia powództwa.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznanie skargi kasacyjnej, będącej kwalifikowanym, nadzwyczajnym środkiem odwoławczym musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, związanymi z ochroną interesu powszechnego.

Indywidualny interes skarżącego podlega uwzględnieniu, o ile jest zgodny z interesem powszechnym. Skarga nie stanowi środka zmierzającego do kwestionowania niesatysfakcjonującego skarżącego orzeczenia sądu drugiej instancji. Stwierdzenie, czy zachodzą szczególne względy, przemawiające za rozpoznaniem skargi kasacyjnej w konkretnej sprawie, dokonywane jest przez badanie, czy skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał na istnienie chociaż jednej z przyczyn wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. Powołanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, wymaga przedstawienia konkretnego problemu i wskazania przepisu, na tle którego się on pojawił oraz przedstawienia argumentacji, odrębnej od uzasadnienia podstaw kasacyjnych, a przemawiającej za tym, iż rozstrzygnięcie go stwarza rzeczywiste i poważne trudności.

Ponadto wiąże się z obowiązkiem wykazania, że problem jest istotny i poważny, w rozumieniu powołanego przepisu, nierozwiązany w dotychczasowym orzecznictwie sądowym, ma uniwersalny charakter i jego wyjaśnienie służyć będzie rozpoznaniu innych podobnych spraw oraz rozstrzygnięciu sprawy skarżącego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz.151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz. 243; niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, niepubl., z dnia 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11, niepubl.).Skuteczne powołanie przez skarżącego przesłanki objętej art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że chodzi o wykładnię przepisów prawa, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie lub, że istnieje potrzeba zmiany ich dotychczasowej wykładni, podania na czym polegają wątpliwości związane z jego rozumieniem oraz przedstawienia argumentacji świadczącej, że wątpliwości te mają rzeczywisty i poważny charakter, nie należą do zwykłych wątpliwości, które wiążą się z procesem stosowania prawa.

W przypadku, gdy w ramach stosowania tych przepisów powstały już w orzecznictwie sądów określone rozbieżności, skarżący powinien je przedstawić, jak też uzasadnić, że dokonanie wykładni jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy.Sformułowane przez skarżącego wątpliwości dotyczą przepisu art. 527 k.c. w kontekście przesłanek objętych obydwiema przyczynami. Z uwagi na to, że zakresy obu tych przesłanek częściowo pokrywają się i dotyczą wykładni tych samych regulacji, należało zatem ustosunkować się do nich łącznie.

Przedstawione przez skarżącą zagadnienie pozbawione jest cech istotności i nowości. Poruszona w nim problematyka była przedmiotem wielu orzeczeń Sądu Najwyższego, w których została zawarta interpretacja przepisów regulujących skargę pauliańską w kodeksie cywilnym, jak i w prawie upadłościowym. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca nie powołała żadnych wypowiedzi Sądu Najwyższego i nie odniosła się do przedstawianych w nich zapatrywań. Nie podała argumentów przemawiających za potrzebą zmiany dotychczasowych poglądów.

Tego dotyczą dwa pierwsze i ostatnie pytania, odnoszą się wprost do szeroko omówionych przesłanek skargi pauliańskiej, które nie wypełnią omówionych wymagań. Natomiast pytania trzecie i czwarte są skierowane na ocenę ustaleń faktycznych będących podstawą zaskarżonego wyroku, co nie podlega kontroli kasacyjnej. Wszystkie podane wątpliwości są osadzone w realiach tej sprawy i zmierzają do uzyskania stanowiska w odniesieniu do trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Motywy wniosku skarżącej nie wypełniły wskazanych przyczyn przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W postępowaniu apelacyjnym nie doszło do nieważności postępowania, której przyczyny Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia, stosownie do art. 39813 § 1 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3099 § 2 k.p.c. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego wynika z zasady przewidzianej w art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. awjw