V CSK 482/18 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 482/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa T. Sp. z o.o. w G.‎przeciwko T. K.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 9 marca 2018 r., sygn. akt V AGa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami dopuszczającymi wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.Pozwany T.

K. zarzucił zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 9 marca 2018 r. naruszenie art. 6 k.c., art. 58 k.c. w zw. z art. 56 k.c., art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 106j ust. 1 pkt 5 i art. 106e ust. 1 pkt 1 tejże ustawy w zw. z § 32 ust. 1 i 3 oraz § 34 - § 37 i § 38 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie energią elektryczną przez ich niezastosowanie; § 32 ust. 1 i 3 oraz § 34 - § 37 i § 38 ust. 4 tego rozporządzenia przez ich błędną wykładnię; art. 385 w zw. z art. 379 pkt 5 k.p.c. w zw. z art. 236 k.p.c.; art. 385 k.p.c. w zw. z art. 382 k.p.c. oraz art. 233 k.p.c.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania pozwany uzasadnił występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych (art. 3989 § 1 k.p.c.): - czy rozpoznając roszczenie cywilnoprawne Sąd zwolniony jest z obowiązku analizy i oceny faktu nieprzestrzegania przez stronę przepisów prawa regulujących inną dziedzinę, zwłaszcza w sytuacji gdy niezastosowanie się do takich regulacji, istotnie rzutuje na treść, zakres i podstawy roszczeń strony, która się do takich przepisów nie stosuje; - czy stwierdzony przez Sąd fakt naruszenia przez stronę powodową regulacji ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisów regulujących sposób rozliczania energii i wystawiania korekt faktur - w zakresie wystawienia za okres ponad dwóch lat wstecz faktur korygujących, których treść nie obejmowała rzeczywistej wartości dostarczonej energii w okresach rozliczeniowych objętych poszczególnymi fakturami - nie rzutuje na istnienie, wysokość i podstawy roszczeń objętych żądaniem;- czy dla wykazania zasadności roszczenia co do zapłaty za zrealizowane w danym okresie usługi określonej wartości, wystarczające jest wskazanie przez stronę powodową faktu wykonywania usług w większym rozmiarze i w dłuższym okresie czasu, niż roszczenia objęte żądaniem pozwu, przy jednostronnym, niezweryfikowanym określeniu przez stronę powodową zakresu i ilości wykonania usługi, w danym okresie;- czy samo wykazanie wykonania usługi w bliżej nieokreślonym czasie i rozmiarze, stanowi o wykazaniu zgodnie z regułami procesowymi, że dany zakres usług został wykonany w danym okresie, co zwalniałoby stronę od obowiązku udowadniania swoich twierdzeń zgodnie z dyspozycją art. 6 k.c.; w szczególności, czy wykazanie zużycia energii elektrycznej w danej wartości, w okresie od 11 kwietnia 2011 roku do 01 lipca 2014 roku, może stanowić wystarczającą przesłankę udowodnienia przez stronę powodową, że w okresie od 12 kwietnia 2012 roku do 01 lipca 2014 roku, pozwany w okresach dwumiesięcznych zużywał energię w tożsamych wartościach po 13 000 kWh.Pozwany wskazał także, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest uzasadnione jej oczywistą zasadnością (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).

Sąd drugiej instancji przyjął bowiem, że strona powodowa wykazała roszczenie co do zasady i co do wysokości, przy jednoczesnym ustaleniu, że wartości objęte żądaniem pozwu, uwzględnione w rozstrzygnięciach Sądów obu instancji, oparte zostały na dokonanym samowolnie przez stronę powodową szacunkowym rozliczeniu zużycia energii w danym okresie. Rzutowało to na prawa pozwanego poprzez nieuzasadnione przerzucenie ciężaru dowodu na stronę pozwaną.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.

Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05). Pytania skarżącego nie mają cech zagadnienia prawnego we wskazanym wyżej znaczeniu. Argumentacja skarżącego przytoczona na ich poparcie sprowadza się w istocie do subiektywnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału procesowego.

Skarżący nie przedstawił także przekonujących argumentów świadczących o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Argumentacja przytoczona we wniosku nie wykazuje, że zaskarżone orzeczenie dotknięte jest niewątpliwymi błędami w dziedzinie prawa procesowego i materialnego, z powodu których orzeczenie to mogłoby zostać uznane za oczywiście wadliwe. Ocena materiału dowodowego należy do sądów meriti i nie mieści się w ramach kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym (wyrok Sądu Najwyższego z 5 lutego 2014 r., V CSK 125/13).

Przytoczenie przez skarżącego własnej oceny dowodów, a więc w istocie kwestionowanie ustaleń poczynionych w toku instancji jest wykluczone, ponieważ ustalenia te nie podlegają weryfikacji na etapie postępowania kasacyjnego (art. 3983 § 3 k.p.c. i art. 39813 § 2 in fine k.p.c.). Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. jw