V CSK 466/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 466/08

POSTANOWIENIE

Dnia 17 kwietnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski

w sprawie z powództwa „M. C.” Spółki z o.o. w W.

przeciwko „Ś.-I.” Spółce z o.o. w Ś.

o stwierdzenie nieważności uchwały,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2009 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego

[…]

z dnia 29 kwietnia 2008 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Skarga kasacyjna pozwanej spółki została opłacona przez pozwaną opłatą

w kwocie 2000 zł. Nie zawiera też wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, ani jego

uzasadnienia. Swym zakresem obejmuje uchwały: nr I o odwołaniu A. S. z funkcji

członka Rady Nadzorczej i nr II o powołaniu E. K. do pełnienia funkcji członka Rady

Nadzorczej podjęte na Nadzwyczajnym Zgromadzeniu Wspólników „Ś. –I.” sp. z

o.o. w dniu 29 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 1 lipca 2008 r. orzekł, że art. 398 6

§ 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., w zakresie, w jakim przewiduje

odrzucenie

–

bez

wezwania

do

usunięcia

braków

–

skargi

kasacyjnej

niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. jest niezgodny

z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji (Dz. U. Nr 120, poz. 779).

Niewypełnienie wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. stanowi

jednak nadal brak skargi kasacyjnej i nie istnieje wprost podstawa prawna do

sposobu jego uzupełnienia. Występuje wiec luka co do dalszego postępowania

w przedmiocie skargi kasacyjnej nim dotkniętej. Z jednej strony skarga kasacyjna

nie powinna z tego względu trafić do wstępnej fazy badania merytorycznego,

a z drugiej nie może być odrzucona a limine z racji zdyskwalifikowania tego

rozwiązania przez Trybunał Konstytucyjny. Zwrócił on jednak uwagę, że dostrzega

możliwość przywrócenia konstytucyjności, dzięki ukształtowaniu praktyki, w drodze

zastosowania odpowiednich środków będących w dyspozycji Sądu Najwyższego.

W związku z tym w judykaturze przyjęto, że ma tu zastosowanie w drodze

analogii legis art. 3986 § 1 k.p.c. (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

2 października 2008 r., II CZ 68/08, niepubl. i z dnia 16 lipca 2008. II CZ 37/08,

niepubl.).

Istniała jednak podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej a limine określona

w jeszcze obowiązującym art. 1302 § 3 k.p.c. z powodu jej nienależytego opłacenia.

W razie zaskarżenia wyroku obejmującego rozstrzygniecie dotyczące dwóch

uchwał zgromadzenia wspólników spółki z o.o. pobiera się przewidzianą w art. 29

ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sadowych w sprawach cywilnych (Dz. U.

Nr 167, poz. 1398 ze zm.) opłatę stałą zwielokrotnioną w zależności od ilości

uchwał objętych tym środkiem zaskarżenia (por. np. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 3 sierpnia 2006 r., IV CZ 64/06 i z dnia 22 lutego 2008 r., V CZ

142/07, niepubl.) Skarżąca, zastępowana przez radcę prawnego, uiściła opłatę

w kwocie 2000 zł, gdy tymczasem w prawidłowej wysokości wynosiła 4000 zł.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).

md