V CSK 452/18 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 452/18 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Anna Kozłowska‎SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego Nr […] "W." S.A. w upadłości w W. ‎przeciwko N. ‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2020 r.,‎skargi kasacyjnej powoda od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 24 kwietnia 2018 r., sygn. akt I AGz (…), uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi Apelacyjnemu w (…) do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2018 r Sąd Okręgowy w W. odrzucił pozew Syndyka masy upadłości Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego nr […] W. S.A. w upadłości z siedzibą w W. przeciwko N. w Danii o zasądzenie kwoty 3 435 121,64 koron duńskich z odsetkami i kwoty 31 500 euro z odsetkami ze względu na brak jurysdykcji sądu polskiego w świetle art. 7 ust. 1 litera a i b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U.UE.L.2012.351.1 z późn. zm.; dalej:

„rozporządzenie nr 1215/2012"). Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2018 r. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie powoda na to orzeczenie, podzielając stanowisko Sądu pierwszej instancji. W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie art. 378 § 1 w zw. z art. 397 § 2 w zw. z art. 1165 § 1 k.p.c. w zw. z art. 27 rozporządzenia nr 1215/2012, naruszenie art. 7 punkt 1 litera b tiret drugie oraz litera c rozporządzenia nr 1215/2012 w zw. z art. 233 § 1 k.p.c. oraz art. 328 § 2 k.p.c. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia z dnia 3 stycznia 2018 r. i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do jej dalszego prowadzenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Trafne są zarzuty naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. oraz art. 378 § 1 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym w chwili wydania postanowienia. Zaskarżone postanowienie nie poddaje się kontroli kasacyjnej ze względu na kardynalne wady uzasadnienia nie pozwalające na odtworzenie toku rozumowania Sądu drugiej instancji, prowadzącego do konkluzji skutkujących oddaleniem zażalenia powoda na odrzucenie pozwu. Nie zawiera ono ustaleń faktycznych niezbędnych do skonstruowania podstawy faktycznej rozstrzygnięcia ani bliższego umotywowania podstawy prawnej, które ograniczyło się do przytoczenia art. 7 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1215/2012 bez szerszej argumentacji prawnej i bez odniesienia się do licznych zarzutów zażalenia powoda oraz ich obszernego uzasadnienia.

Ocena istnienia lub nieistnienia jurysdykcji krajowej w niniejszej sprawie oraz ocena zasadności zarzutów zażalenia powoda, wymagała uprzedniego ustalenia faktów mających istotne znaczenie dla sprawy, dotyczących stosunków prawnych między stronami, treści zawartych umów oraz wykładni ich zapisów w kontekście regulacji rozporządzenia nr 1215/2012. W tej sytuacji nie jest możliwe skontrolowanie przez Sąd Najwyższy prawidłowości zaskarżonego postanowienia w kontekście pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej, stąd orzeczono, jak w sentencji (art. 39815 § 1 k.p.c.). jw