V CSK 429/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 429/08

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 kwietnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Gerard Bieniek (przewodniczący)

SSN Krzysztof Strzelczyk

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa A. Ł.

przeciwko A. W. i C. W.

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 kwietnia 2009 r.,

skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 30 maja 2008 r.,

uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi

Apelacyjnemu

do

ponownego

rozpoznania

kosztach postępowania kasacyjnego.

i orzeczenia

o

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 26 września 2007 r. Sąd Okręgowy w W.u oddalił

powództwo

o

zobowiązanie

pozwanych

do

złożenia

oświadczenia

woli

o ustanowieniu na rzecz powódki odrębnej własności oznaczonego lokalu

mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, znajdującego się na

drugiej kondygnacji budynku w W. przy ul. Z. […], i przeniesienia na nią prawa

własności tego lokalu, wraz z udziałem w prawie własności gruntu oraz budynku i

urządzeń, niesłużących do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali, za

uiszczoną cenę 166 400 zł.

Sąd ustalił, że dnia 9 maja 2005 r. strony zawarły w formie aktu notarialnego

umowę zobowiązującą pozwanych do ustanowienia na rzecz powódki odrębnej

własności lokalu mieszkalnego nr 3 o łącznej powierzchni 50,45 m 2, znajdującego

się

na drugiej kondygnacji budynku przy ul. Z. […], wraz

z udziałem w

nieruchomości wspólnej jako prawem związanym z własnością lokalu i sprzedaży

tego lokalu powódce, w stanie wolnym od wszelkich obciążeń i roszczeń osób

trzecich, za cenę 166 400 zł. Związany z własnością lokalu udział w prawie

własności działki oraz budynku i urządzeń niesłużących do wyłącznego użytku

właścicieli poszczególnych lokali miał – zgodnie z umową – odpowiadać stosunkowi

powierzchni użytkowej nabywanego lokalu do łącznej powierzchni użytkowej

wszystkich lokali.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji, zawarta przez strony umowa nie może

stanowić podstawy do uwzględnienia powództwa, ponieważ nie pozwala ustalić

jednego z istotnych elementów umowy przyrzeczonej – wysokości udziału w prawie

własności działki i w częściach wspólnych budynku – z powodu niewskazania

łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali. W prawdzie powódka w żądaniu

pozwu określiła wielkość tego udziału, ale nie wskazała podstawy jego ustalenia,

co uniemożliwia sądową weryfikację prawidłowości ustalenia wskazanego udziału.

Zaskarżonym

wyrokiem

Sąd

Apelacyjny

oddalił

apelacje

powódki.

Zaaprobowaną podstawę faktyczną wyroku, Sąd odwoławczy uzupełnił ustaleniem,

że powódka jest uczestnikiem toczącego się przed

Sądem Rejonowym

postępowania o powierzenie dokończenie budowy lokali innemu wykonawcy (sygn.

akt I Ns …/07). Podkreślając, że umowa przenosząca prawo odrębnej własności

lokalu powinna określać udział we współwłasności gruntu i częściach wspólnych

budynku, Sąd Apelacyjny podzielił wskazane przez Sąd pierwszej instancji

przyczyny uniemożliwiające uwzględnienie powództwa. Nie ma też – zdaniem Sądu

Apelacyjnego – powodów do zawieszenia postępowania na podstawie art. 177 § 1

pkt 1 i 3 k.p.c. Wynik postępowania o powierzenie dokończenia budowy lokali

innemu wykonawcy, jak i wydanie decyzji administracyjnej zezwalającej na

użytkowanie lokali nie mają bowiem – wbrew stanowisku powódki – wpływu na

rozstrzygnięcie sprawy.

W skardze kasacyjnej, opartej na obu podstawach, pełnomocnik powódki

zarzucił naruszenie art. 7, art. 9 ustawy o własności lokali, art. 390 § 2 w związku

z art. 5 k.c. oraz obrazę art. 339 w związku z art. 231 i art. 227 k.p.c. oraz art. 316

§ 1 i 2 w związku z art. 177 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. Powołując się na te podstawy wniósł

o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania bądź „o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i zmianę wyroku

w całości”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podzielając stanowisko Sądu pierwszej instancji, Sąd Apelacyjny trafnie

uznał,

że

uwzględnienie

dochodzonego

roszczenia

wymaga

ustalenia

stanowiącego prawo związane z wyodrębnioną własnością lokalu udziału powódki

– jako właścicielki wyodrębnionej własności lokalu – w nieruchomości wspólnej,

tj. w gruncie oraz części budynku i urządzeń, niesłużących wyłącznie do użytku

właścicieli lokali.

Zgodnie z zawartą przez strony umową wymieniony udział

powódki jako właścicielki wyodrębnionej własności lokalu powinien odpowiadać

stosunkowi powierzchni użytkowej jej lokalu do łącznej powierzchni użytkowej

wszystkich lokali. Tymczasem ustalenie wspomnianego udziału w ten sposób –

co nie jest kwestionowane w skardze kasacyjnej – okazało się niemożliwe,

ponieważ nie można jeszcze ustalić łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali

z powodu niezakończenia ich budowy. W tej sytuacji Sąd trafnie uznał,

że roszczenie powódki nie może zostać uwzględnione z powodu niespełnienia

istotnej przesłanki ustanowienia odrębnej własności lokalu

i przeniesienia

własności tego lokalu.

Nie można natomiast podzielić stanowiska Sądu Apelacyjnego co do braku

podstawy do zawieszenie postępowania. Z dokonanych na etapie postępowania

apelacyjnego ustaleń wynika, że powódka jest uczestniczką toczącego się przed

Sądem Rejonowym postępowania o zezwolenie na dokończenie budowy lokali

przez innego wykonawcę (sygn. akt I Ns …/07). Wymienione postępowanie może

zakończyć się orzeczeniem umożliwiającym dokończenie budowy lokali, co

pozwoliłoby usunąć stwierdzoną przez Sąd przeszkodę uniemożliwiającą ustalenie

udziału powódki w nieruchomości wspólnej. W tej sytuacji, a także wobec

niewykluczenia przez Sąd przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z urzędu w

razie zakończenia budowy lokali (wskazują na to rozważania dotyczące możliwości

dopuszczenia dowodu z urzędu), należało uznać, że powadzone pod sygn. akt I Ns

…/07 postępowanie uzasadnia zawieszenie podstępowania w sprawie na

podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. Zarzut, że zaskarżony wyrok został wydany z

naruszeniem art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zatem uzasadniony.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji wyroku

(art. 39815 § 1 oraz art. 108 § 2 w związku z art. 39821).

jz