V CSK 42/16 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedW niniejszej sprawie o podział majątku wspólnego skargi kasacyjne zostały wniesione przez wnioskodawczynię i uczestnika postępowania.W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni powołano się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestając na odwołaniu się (s. 3 i 4) do wcześniej wymienionych zarzutów w ramach podstaw kasacyjnych, z pominięciem argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c, art. 520 § 1 k.p.c; V CSK 42/16 · Sąd Najwyższy: 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestając na odwołaniu się (s. 3 i 4) do wcześniej wymienionych zarzutów w ramach podstaw kasacyjnych, z pominięciem argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 42/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku A. T. przy uczestnictwie S. B. o podział majątku wspólnego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2016 r.,na skutek skarg kasacyjnych wnioskodawczyni oraz uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Legnicyz dnia 13 maja 2015 r., sygn. akt II Ca 891/14, 1) odmawia przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania;
2) orzeka, że wnioskodawczyni i uczestnik postępowania ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w tym postępowaniu.
UZASADNIENIE
W niniejszej sprawie o podział majątku wspólnego skargi kasacyjne zostały wniesione przez wnioskodawczynię i uczestnika postępowania.W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni powołano się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestając na odwołaniu się (s. 3 i 4) do wcześniej wymienionych zarzutów w ramach podstaw kasacyjnych, z pominięciem argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi.
Takie uzasadnienie wniosku nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania.Natomiast wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, zawarty w skardze kasacyjnej uczestnika postępowania, nie dowodzi wykazania wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego, ponieważ dwa rozbudowane pytania na s. 3 skargi, a uzasadnione na s. 9-10 skargi, polegają na próbie wyjaśniania faktów i dokonywania ich oceny prawnej, co nie jest równoznaczne z wykazaniem wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. aj