V CSK 418/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 418/06

POSTANOWIENIE

Dnia 15 grudnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie z powództwa R. Spółki z o.o.

w R.

przeciwko J. G.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2006 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 11 maja 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od strony powodowej

na rzecz pozwanego kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł z tytułu

kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 11 maja 2006 r. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu

Okręgowego.

W skardze kasacyjnej strona powodowa zarzuciła naruszenie przepisów

postępowania – art. 378, 233, 47912 § 1, art. 382, 233 § 1 k.p.c. i wnosiła

o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie apelacji strony pozwanej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać

wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to

związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego

spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie

prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi

nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację

prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb –

Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu

Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92,

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01,

OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2,

poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia

11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Obowiązek ten nie został spełniony. Skarżący wskazał, że w sprawie

„istnieje istotne zagadnienie prawne polegające na uznaniu, czy sąd odwoławczy

może pominąć dowód przeprowadzony przez Sąd pierwszej instancji powołując się

na prekluzję w związku z uchybieniem terminu określonego w art. 479 12 § 1 k.p.c.,

a ponadto skarga jest oczywiście uzasadniona".

Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art. 393 § 1 pkt 1

k.p.c.

przedstawienie

okoliczności,

uzasadniających

rozpoznanie

kasacji

ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na

sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do

rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje

w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają

wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym

poważne

wątpliwości,

lub

z

przedstawieniem

rozbieżności

występujących

w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01,

OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002,

nr 12, poz. 151). Pogląd ten pozostaje aktualny po wejściu w życie przepisów

o skardze kasacyjnej.

Jeżeli zaś przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

jest twierdzenie skarżącego, że skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien on

w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący w czym wyraża się ta

„oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, iż rzeczywiście skarga jest

oczywiście uzasadniona. Ograniczenie się tylko do stwierdzenia, że skarga

kasacyjna jest oczywiście uzasadniona nie spełnia wymagania uzasadnienia

wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, z dnia 18 stycznia 2006 r., II CSK 166/05 oraz

z dnia 3 kwietnia 2006 r., III CSK 85/06, nie publ.).

Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna również z innych przyczyn. Zgodnie

z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące

ustalenia faktów lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76). Wskazane przez

powoda jako podstawa skargi przepisy dotyczą ustalenia faktów i oceny dowodów,

a ich naruszenia strona skarżąca dopatruje się w naruszeniu zasad oceny

dowodów przez pominięcie zeznań świadka i pominięcie dowodu z faktury.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 398 6 § 3

k.p.c.).