V CSK 41/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 41/08

POSTANOWIENIE

Dnia 19 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Krzysztof Strzelczyk

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z wniosku T. S. i P. S. następców prawnych zmarłej J. S.

przy uczestnictwie M. P.

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 czerwca 2008 r.,

skargi kasacyjnej Prokuratora Generalnego od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z

dnia 9 maja 2007 r., sygn. akt III Ca (…),

uchyla zaskarżone postanowienie, znosi postępowanie przed Sądem Okręgowym

w G. i przekazuje sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania i

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w R. postanowieniem z dnia 30 listopada 2006 r. stwierdził, że

wnioskodawczyni J. S. nabyła prawo własności szczegółowo opisanej nieruchomości

przez zasiedzenie z dniem 24 marca 2002 r. Od tego postanowienia wniosła apelację

uczestniczka postępowania M. P. Mimo że w dniu 29 grudnia 2006 r. wnioskodawczyni

zmarła, o czym Sąd Rejonowy w sposób pośredni powziął wiadomość z treści pisma z

dnia 7 marca 2007 r., apelacji nadany został bieg.

Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 9 maja 2007 r. oddalił apelację.

Od postanowienia tego Prokurator Generalny wniósł skargę kasacyjną opartą na

podstawie naruszenia art.174 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art.13 § 2 k.p.c. Wnosił o uchylenie

zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W postępowaniu nieprocesowym śmierć uczestnika uzasadnia zawieszenie

postępowania, gdy jego interesy są sprzeczne z interesem innego uczestnika. Nie budzi

wątpliwości, że interesy wnioskodawczyni i uczestniczki postępowania są sprzeczne o

czym świadczy wniesiona apelacja. Istniała zatem podstawa do obligatoryjnego

zawieszenia postępowania z urzędu (art.174 § 1 pkt 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

Niezawieszenie postępowania spowodowało, że postępowanie apelacyjne zakończone

zaskarżonym orzeczeniem toczyło się z udziałem nieistniejącej osoby. Czynności

procesowe podejmowane przez pełnomocnika wnioskodawczyni należało potraktować

jako niedokonane; postępowanie było więc nieważne.

Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 39815 w zw. z art.

386 § 2 i art. 39821 k.p.c.).