V CSK 358/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 358/08

POSTANOWIENIE

Dnia 27 stycznia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie z powództwa V. Eurolines P. Sp. z o.o. w W.

przeciwko Eurolines P. Sp. z o.o. w K.

o stwierdzenie nieważności uchwał i uchylenie uchwały,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 stycznia 2009 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 15 maja 2008 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących

rozbieżności

w

orzecznictwie

sądów,

zachodzi

nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagań

przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez

powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym,

które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia

jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć

rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania.

Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest

skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie

publicznym,

wyjaśniając

istotne

zagadnienia

prawne,

dokonując

wykładni

przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności

w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane

w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Dlatego też nie

każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania.

W niniejszej sprawie nie występuje wskazane we wniosku istotne

zagadnienie prawne. Zagadnieniem takim, w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.,

jest

zagadnienie

rozstrzygnięcie

nowe,

może

nierozwiązane

przyczynić się

dotąd

do

w

rozwoju

orzecznictwie,

prawa.

którego

Jak wyjaśniono

w orzecznictwie Sądu Najwyższego przedstawienie okoliczności, uzasadniających

rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne

zagadnienie prawne, polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu

argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie,

jakie zagadnienie prawne występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne,

albo określenie,

które

przepisy

wymagają

wykładni

Sądu

Najwyższego,

ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub

z przedstawieniem rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów (por. np.

postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11

i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Tymczasem strona skarżąca ograniczyła się jedynie do przedstawienia

istotnego, jej zdaniem, zagadnienia prawnego oraz do stwierdzenia, że zagadnienie

to nie jest jednoznacznie rozstrzygnięte ani w doktrynie ani w orzecznictwie;

nie przedstawiła natomiast żadnego jurydycznego uzasadnienia, ograniczając swe

wywody do polemiki ze stanowiskiem Sądu.

Strona skarżąca wskazuje również na "oczywiste uzasadnienie" skargi

kasacyjnej, gdyż zaskarżony wyrok "pozostaje w sprzeczności z ideą zaskarżonych

przepisów prawa materialnego i jako taki nie powinien się ostać". Taki zarzut

powoduje, że nie można równocześnie podnosić, iż w ramach naruszenia tych

samych przepisów w sprawie pojawiło się istotne zagadnienie prawne albo

potrzeba wykładni tych przepisów, ponieważ budzą one poważne wątpliwości lub

wywołują rozbieżności w orzecznictwie. Jeżeli bowiem w związku z domniemanym

naruszeniem przepisu występuje istotne zagadnienie prawne albo powstaje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, to nie może być mowy

o oczywistym (rażącym) naruszeniu tego przepisu, prowadzącym do oczywistej

zasadności skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Uwzględniając powyższe stwierdzić trzeba, że stanowisko strony skarżącej

jest nielogiczne i niekonsekwentne, albo zagadnienie wykładni i zastosowania

normy jest proste, a w konsekwencji naruszenie przepisów prawa oczywiste albo

problem jest skomplikowany, przez co powoduje poważne wątpliwości, prowadzące

do rozbieżności ocen lub w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, a tym

samym naruszenie prawa przez sąd nie jest oczywiste.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).