Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CSK 354/16 AI generated

V CSK 354/16 · Sąd Najwyższy

Case Number V CSK 354/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.), a obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o jakich jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej wnioskodawca powołał się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), sprowadzającego się do konieczności wyjaśnienia „odpowiedniego stosowania w postępowaniu nieprocesowym, na podstawie art. 13 § 2 k.p.c., normy z art. 203 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. nakazującej sądowi dokonywanie procesowego ustalenia, że wniosek cofnięty nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem wniosku, w tym również skutków prawnych z art. 679 § 1 k.p.c. w postępowaniu nieprocesowym o zmianę stwierdzenia nabycia spadku z wniosku osoby będącej w kręgu spadkobierców ustawowych”.Za zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. może być uznany ujęty abstrakcyjnie problem w związku z wykładnią prawa materialnego lub procesowego, nierozstrzygnięty w dotychczasowym orzecznictwie i wymagający pogłębionej wykładni (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 2 października 2001 r., I PKN 129/01, OSNP 2003, nr 18, poz. 436, z 23 marca 2012 r., II PK 284/11, nie publ.).

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 13 § 2 k.p.c, art. 679 § 1 k.p.c, art. 203 § 1 k.p.c; V CSK 354/16 · Sąd Najwyższy: zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników B. N., Ł. N. i E. N. kwoty po 360 (trzysta sześćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c art. 3984 § 2 k.p.c art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c art. 13 § 2 k.p.c art. 679 § 1 k.p.c art. 203 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
3989 § 1 k.p.c.), a obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej wnioskodawca powołał się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), sprowadzającego się do konieczności wyjaśnienia „odpowiedniego stosowania w postępowaniu nieprocesowym, na podstawie art.
art. 13 § 2 k.p.c
3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), sprowadzającego się do konieczności wyjaśnienia „odpowiedniego stosowania w postępowaniu nieprocesowym, na podstawie art. 13 § 2 k.p.c., normy z art.
art. 679 § 1 k.p.c
nakazującej sądowi dokonywanie procesowego ustalenia, że wniosek cofnięty nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem wniosku, w tym również skutków prawnych z art. 679 § 1 k.p.c.
art. 203 § 1 k.p.c
96), w którym Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 203 § 1 k.p.c.
art. 520 § 2 k.p.c
oraz - co do kosztów postępowania - art. 520 § 2 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
39821 i art. 391 § 1 k.p.c., § 10 ust.

Cited Case Law

AI generated
II PK 284/11
art. 87 w związku z art. 88 § 1 k.c. w związku z art. 300 k.p., polegające na jego wadliwej wykładni i zastosowaniu wyrażających się pominięciem - przy ocenie bezprawności zagrożenia przez pozwanego wobec powoda zawiadomieniem prokuratury o podejrzeniu popełnienia przez powoda przestępstwa - celu, dla jakiego zagrożenie to pozwany powołał wobec powoda, mimo że zagrożenie to in casu nie zmierzało do osiągnięcia celów jakie przyświecają uprawnieniu do zgłoszenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, a obliczone 2 było jedynie na niedozwolone wpłynięcie na decyzję powoda i kształt jego oświadczenia woli;
III CSK 147/11
art. 246 § 1 k.c. polegające na błędnej wykładni tego przepisu, jako nie dającego prawa do zrzeczenia się służebności drogi koniecznej przez beneficjenta tego prawa po jego ustanowieniu nieprawomocnym orzeczeniem sądu, 2) art. 512 k.p.c. polegające na przyjęciu, że przepis ten nie daje uczestnikowi postępowania o ustanowienia drogi koniecznej uprawnienia do zrzeczenia się przysługującego mu uprawnienia do żądania ukształtowania prawa, chociażby prawo to straciło dla niego wszelkie znaczenie, 3) art. 6 k.p.c. formułującego zasadę ekonomii procesowej w zakresie, w jakim sąd wyłączając beneficjentowi możliwość zrzeczenia się roszczenia o ustanowienie drogi koniecznej doprowadził do uprawomocnienia się orzeczenia niekorzystnego dla właściciela nieruchomości władnącej, a tym 4 samym doprowadził do sytuacji, w której konieczne jest wszczęcie kolejnego procesu, w celu zniesienia bezużytecznego dla uprawnionego prawa.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 354/16 POSTANOWIENIE Dnia 22 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku S. O. ‎przy uczestnictwie B. N., Ł. N., E. N.‎o zmianę stwierdzenia nabycia spadku,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 grudnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w B. ‎z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt II Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników B. N., Ł. N. i E. N. kwoty po 360 (trzysta sześćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.), a obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o jakich jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej wnioskodawca powołał się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), sprowadzającego się do konieczności wyjaśnienia „odpowiedniego stosowania w postępowaniu nieprocesowym, na podstawie art. 13 § 2 k.p.c., normy z art. 203 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. nakazującej sądowi dokonywanie procesowego ustalenia, że wniosek cofnięty nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem wniosku, w tym również skutków prawnych z art. 679 § 1 k.p.c. w postępowaniu nieprocesowym o zmianę stwierdzenia nabycia spadku z wniosku osoby będącej w kręgu spadkobierców ustawowych”.Za zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. może być uznany ujęty abstrakcyjnie problem w związku z wykładnią prawa materialnego lub procesowego, nierozstrzygnięty w dotychczasowym orzecznictwie i wymagający pogłębionej wykładni (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 2 października 2001 r., I PKN 129/01, OSNP 2003, nr 18, poz. 436, z 23 marca 2012 r., II PK 284/11, nie publ.).

Kwestia, którą wnioskodawca przedstawił jako zagadnienie prawne wymagające rozstrzygnięcia była już przedmiotem rozważań w postanowieniu z 26 stycznia 2012 r., III CSK 147/11 (OSNC 2012, nr 7-8, poz. 96), w którym Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 203 § 1 k.p.c. nie ma zastosowania do cofnięcia wniosku w postępowaniu nieprocesowym. Wnioskodawca nie przedstawił we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania takiej argumentacji, która poddawałaby w wątpliwość trafność przytoczonego wyżej poglądu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. oraz - co do kosztów postępowania - art. 520 § 2 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.

U. poz. 1804), orzeczono jak w postanowieniu. aj