V CSK 344/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 344/09

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lutego 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie z wniosku M. S.

przy uczestnictwie M. M., J. M., E. J. i M. N.

o dział spadku i zniesienie współwłasności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2010 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w W.

z dnia 6 maja 2009 r., sygn. akt II Ca (…),

1.)

odrzuca skargę kasacyjną;

2.)

zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników postępowania kwotę

1800,zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 maja 2009 r. Sąd Okręgowy w W. – w następstwie

apelacji wnioskodawcy - zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w Ś. z

dnia 30 września 2008 r. i ustalił wartość nieruchomości lokalowej, będącej przedmiotem

zniesienia współwłasności, na kwotę 172.918 zł oraz zasądził od wnioskodawcy na

rzecz uczestników postępowania po 2.0662,93 zł (razem 82.651,72) tytułem spłaty.

W skardze kasacyjnej wnioskodawca zakwestionował te postanowienie „w części

ustalającej wartość spadku oraz wartość udziałów przypadającym uczestnikom

postępowania” wnosząc o uchylenie orzeczenia „w zaskarżonej części”. Jednocześnie

podał, że wartością przedmiotu zaskarżenia jest kwota 172.918, zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kryterium dopuszczalności skargi

kasacyjnej i podlega kontroli Sądu Najwyższego (zob. m. in. orzeczenie Sądu

Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2008 r., V CZ 17/08, OSNC – ZD 2009, nr A, poz. 8).

Na tym tle należy stwierdzić, że w skardze kasacyjnej wnioskodawca podał wartość

zaskarżenia

w

sposób

oczywiście

nieprawidłowy.

Przedmiotem

zaskarżenia

apelacyjnego wnioskodawcy była kwota 178.147,50 zł, a Sąd Okręgowy w zaskarżonym

postanowieniu w istocie uwzględnił apelację w całości, gdyż pomniejszył o kwotę

183.377,07 zł wartość nieruchomości, co wpłynęło na znaczne obniżenie spłat

należnych uczestnikom od wnioskodawcy.

W sprawach o dział spadku, zniesienie współwłasności i podział majątku

wspólnego ważny jest fiskalny interes w zaskarżeniu (zob. orzeczenie Sądu

Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02, OSNC 2004, nr 1, poz. 11).

Wnioskodawca

mógł

więc

skarżyć

postanowienie

Sądu

Okręgowego

jedynie

w granicach należności i świadczeń przypadających uczestnikom, a nie przyznanych

jemu. Jego interes w zaskarżeniu nie mógł więc być wyrażony sumą przewyższającą

wartość spłat (82.651,72 zł).

Z uzasadnienia skargi kasacyjnej zdaje się wynikać, iż skarżący sumuje wartość

niespłaconego kredytu i wartość zabezpieczeń hipotecznych. Jest oczywiste, że w

sprawie miał znaczenie tylko niespłacony kredyt, co zasadnie uwzględnił Sąd Okręgowy,

natomiast zabezpieczenia hipoteczne aktualizują się dopiero w postępowaniu

egzekucyjnym i tylko w sytuacji, gdyby kredyt nie był spłacany.

Wnioskodawca powołuje się również na bliżej nieoznaczone odsetki kredytowe,

co nie ma znaczenia przy określaniu wartości przedmiotu sporu (zob. art. 20 k.p.c.).

Z przedstawionych rozważań wynika, że wartość zaskarżenia kasacyjnego w tej

sprawie jest niższa niż 150.000 zł, co powoduje niedopuszczalność skargi kasacyjnej

wnioskodawcy (art. 5191 § 4 k.p.c.). Należało więc odrzucić skargę (art. 3986 § 3 k.p.c.)

oraz orzec o kosztach postępowania kasacyjnego (art. 98 i 108 § 1 k.p.c.).