V CSK 340/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 340/11

POSTANOWIENIE

Dnia 24 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Wojciech Katner

w sprawie z wniosku Z. S.-B.

przy uczestnictwie A. M. i M. B.

o zniesienie współwłasności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni

od postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 10 lutego 2011 r.,

odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od wnioskodawczyni na

rzecz uczestniczki postępowania A. M. kwotę 1.800,- (jeden

tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 lutego 2011 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił

apelację wnioskodawczyni Z. S.-B. od postanowienia Sądu Rejonowego w J. z dnia

4 sierpnia 2010 r. w sprawie z udziałem A. M. i M. B. o zniesienie współwłasności

środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym. Sąd pierwszej

instancji oddalił wniosek o zniesienie współwłasności uznając, że wnioskodawczyni

nie wykazała, aby pomiędzy nią a jej zmarłym bratem W. S. została zawarta umowa

darowizny, na podstawie której jakakolwiek część pieniędzy zgromadzonych na

wspólnym rachunku bankowym weszła do jej majątku. Stanowisko to podzielił Sąd

drugiej instancji wskazując, że art. 51a Prawa bankowego nie pozwala przyjąć

stanowiska wnioskodawczyni, iż fakt założenia wspólnego rachunku automatycznie

powoduje między współposiadaczami tego rachunku współwłasność znajdujących

się na tym rachunku środków pieniężnych.

W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni zarzuciła nieważność postępowania

na podstawie art. 379 pkt 4 w związku z art. 48 § 1 pkt 5 i art. 398 21 k.p.c., gdyż

w przedmiotowej sprawie w pierwszej instancji orzekał sędzia, który w innej sprawie

brał udział w rozpoznawaniu ważności czynności prawnej będącej przyczyną

ustanowienia wspólnego konta. Ponadto zarzuciła naruszenie prawa materialnego,

tj. art. 65 § 1 i 2 k.c. poprzez przyjęcie, że porozumienie między wnioskodawczynią,

a jej zmarłym bratem w sprawie wspólnego konta bankowego, z uwzględnieniem

innych okoliczności nie było czynnością powołującą swoistą spółkę cywilną, jak też

naruszenie przepisów postępowania cywilnego, tj. art. 233 k.p.c. poprzez błędną

ocenę materiału dowodowego oraz art. 328 § 2 k.p.c. poprzez nie zamieszczenie

w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przyczyn ustaleń przyjętych przez

Sąd. Wnioskodawczyni

wniosła

o

uchylenie

zaskarżonego

postanowienia,

ewentualnie także postanowienia Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania z zasądzeniem kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestniczka A. M. wniosła o odrzucenie

skargi, ewentualnie odmówienie przyjęcia jej do rozpoznania lub jej oddalenie z

zasądzeniem kosztów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przedmiotem

roszczenia

skarżącej,

zgłaszanego

w toku

całego

postępowania było zniesienie współwłasności środków pieniężnych zgromadzonych

na rachunku bankowym. We wniosku inicjującym postępowanie (k. 30 akt sprawy)

oraz w apelacji (k. 150) wnioskodawczyni wnosiła o przyznanie na jej rzecz kwoty

130028,53 złotych, czyli uwzględniając art. 126 1 § 3 k.p.c. - kwoty 130029 złotych.

Taka więc kwota winna zostać przyjęta jako wartość przedmiotu zaskarżenia

skargą kasacyjną. Wartość tą Sąd Najwyższy może ustalić samodzielnie, poddając

weryfikacji wartość podaną przez skarżącego, pomijając regulację zawartą w art. 25

i 26 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 2009 r.,

IV CSK 107/09).

Zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. wniesienie skargi kasacyjnej w sprawach

o

zniesienie

współwłasności

jest

dopuszczalne,

gdy

wartość

przedmiotu

zaskarżenia wynosi co najmniej 150000 złotych.

Ze względu na wartość zaskarżenia ustaloną w niniejszej sprawie, skarga

kasacyjna jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 398 6 § 3

k.p.c.;

rozstrzygnięcie

o

kosztach

postępowania

kasacyjnego

jest

oparte

na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 391 § 1, art. 13 § 2 i art. 39821 k.p.c.

jw