V CSK 32/16 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedOkreślone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Legislator headnote
AI generatedart. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 6 k.c, art. 232 k.p.c, art. 410 § 2 k.c, art. 405 k.c; V CSK 32/16 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt V CSK 32/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa D. P. przeciwko D. S.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicachz dnia 21 września 2015 r., sygn. akt I ACa 418/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 32/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa D. P. przeciwko D. S.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicachz dnia 21 września 2015 r., sygn. akt I ACa 418/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej przez pozwaną skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sformułowane w ujęciu strony skarżącej na s. 4-11 oba zagadnienia nie odpowiadają wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadzają się one do pytania o rozkład ciężaru dowodu, a więc o wykładnię art. 6 k.c. i art. 232 k.p.c., oraz do pytania o wykładnię art. 410 § 2 k.c. w zw. z art. 405 k.c. Potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni przepisów prawnych nie można utożsamiać z występowaniem istotnego zagadnienia prawnego, gdyż są to odrębne przesłanki ustawowe przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, czego dowodzi brzmienie art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.W tym stanie rzeczy należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 6 w zw. z § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 (Dz.U. 2013, poz. 461), znajdującego zastosowanie na podstawie § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015, poz. 1800). aj