Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CSK 318/15 AI generated

V CSK 318/15 · Sąd Najwyższy

Case Number V CSK 318/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3984 § 2 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c, art. 278 k.p.c, art. 98 § 1 k.p.c, art. 391 § 1 k.p.c; V CSK 318/15 · Sąd Najwyższy: Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Pozwana Gmina Kobierzyce wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu wydanego w dniu 10 grudnia 2014 r. r. w sprawie z powództwa C. Sp. z o.o. w W. przy udziale interwenienta ubocznego P. S.A. o zapłatę. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. W ocenie skarżącej, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona z uwagi na uchybienia zaistniałe w toku postępowania dowodowego przeprowadzonego przed Sądem drugiej instancji.

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c art. 3984 § 2 k.p.c art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c art. 278 k.p.c art. 98 § 1 k.p.c art. 391 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 278 k.p.c
Zgodnie z regułą art. 278 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, jak w sentencji pkt 2, na podstawie art. 98 § 1 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
I ACa 1290/14
Powód J. J. wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa reprezentowanego przez Sąd Rejonowy w Tarnowie, Sąd Rejonowy Warszawa – Śródmieście w Warszawie, Sąd Okręgowy w Tarnowie, Sąd Okręgowy w Krakowie, Sąd Okręgowy w Gdańsku, Sąd Apelacyjny w Gdańsku, Sąd Okręgowy w Toruniu, Sąd Okręgowy w Warszawie, Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie i Sąd Apelacyjny w Warszawie kwoty po 120.000 zł od każdego z pozwanych. Na uzasadnienie podał że w sprawach wymienionych w pozwie doszło do przewlekłości postępowania, która polegała na opieszałym rozpoznawaniu wniosków i pozwów oraz wniesionych przez niego środków odwoławczych.
III CSK 216/07
Sygn. akt III CSK 216/07 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa M.S. przeciwko B.G. o uznanie czynności za bezskuteczną, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 października 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2006 r., sygn. akt [...], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Pozwana B.G. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2006 r. wskazując, że okolicznością uzasadniającą przyjęcie jej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c.) jest oczywista zasadność skargi.
II CSK 184/07
Sygn. akt II CSK 184/07 POSTANOWIENIE Dnia 20 czerwca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa M. W. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w Warszawie o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 czerwca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 października 2006 r., odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Wniesiona przez pełnomocnika powódki skarga kasacyjna dotknięta jest istotnym brakiem konstrukcyjnym, polegającym na niewłaściwym określeniu granic zaskarżenia (art. 3944 pkt 1 k.p.c.).
III CSK 121/12
Sygn. akt III CSK 121/12 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku U. K. przy uczestnictwie D. P., Ł. P. i A. F. o stwierdzenie nabycia spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 czerwca 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 listopada 2011 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnienie 2 Wnioskodawczyni U. K. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 17 listopada 2011 r., podnosząc jako okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości, a związanych z występowaniem w sprawie zagadnienia prawnego dotyczącego kwestii „zachowania przez uczestnika postępowania możliwości powołania okoliczności faktycznych, czy środków dowodowych we wniosku o zmianę prawomocnego postanowienia o stwierdzenie nabycia spadku, mimo iż nie zostały one wykryte dopiero po prawomocnym zakończeniu sprawy spadkowej (art. 679 § 1 k.p.c.), a nadto to, wg jakich kryteriów, czy okoliczności należy ocenić możliwość ich powołania przez uczestnika w postępowaniu spadkowym”.
I CSK 302/12
postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 318/15 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. ‎przeciwko Gminie Kobierzyce‎z udziałem interwenienta ubocznego P. Spółki Akcyjnej w Warszawie‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu‎z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt I ACa 1290/14, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2) zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Pozwana Gmina Kobierzyce wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu wydanego w dniu 10 grudnia 2014 r. r. w sprawie z powództwa C. Sp. z o.o. w W. przy udziale interwenienta ubocznego P. S.A. o zapłatę. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. W ocenie skarżącej, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona z uwagi na uchybienia zaistniałe w toku postępowania dowodowego przeprowadzonego przed Sądem drugiej instancji.

Zdaniem skarżącej, opinia biegłego z powodu zawartych w niej wiadomości specjalnych nie może zostać zastąpiona innymi środkami dowodowymi, a zwłaszcza „przemyśleniami Sądu”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, jeżeli skarżący powołuje się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.).

Skarżący nie wykazał powołanej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Zgodnie z regułą art. 278 k.p.c. sąd powinien dopuścić dowód z opinii biegłego w wypadkach wymagających wiadomości specjalnych. Ocena, czy istnieje potrzeba zasięgnięcia opinii biegłego lub też, czy istnieją podstawy do nieuwzględnienia wniosków opinii zależy od okoliczności faktycznych sprawy. W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że ustalenie powodów usprawiedliwiających odpowiedzialność odszkodowawczą jest możliwe i wystarczające na podstawie innych dowodów, które jednocześnie podważają podstawy wnioskowania przedstawionego w opinii biegłego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, jak w sentencji pkt 2, na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6, § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461; zm. :

Dz. U. z 2015 r. poz. 616).