V CSK 31/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 31/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 sierpnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski w sprawie z wniosku H. R.‎przy uczestnictwie K. G., W. G. i D. R.‎o zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 sierpnia 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania K. G. i W. G. od postanowienia Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania; zasądza od uczestników postępowania K. i W. G. na rzecz wnioskodawcy 600 ( sześćset ) zł kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Skarżący wskazali jako przyczynę uzasadniającą przyjęcie ich skargi kasacyjnej do rozpoznania potrzebę dokonania wykładni tego fragmentu art. 172 § 1 k.c., w którym mowa jest o „posiadaczu nieruchomości nie będącym jej właścicielem". Ich zdaniem bowiem, sformułowanie to należy rozumieć w ten sposób, że zasiedzieć nieruchomość może tylko ten, kto wie, że nie jest jej właścicielem, natomiast zasiedzenie nie wchodzi w grę w sytuacji, kiedy posiadacz jest przekonany, tak jak to było w rozpoznawanej sprawie, że nieruchomość jest jego własnością.

Stanowisko to polega na pewnym nieporozumieniu, gdyż stan świadomości posiadacza samoistnego determinuje dobrą lub złą jego wiarę, a tym samym ma wpływ na długość okresu zasiedzenia, a nie na samą dopuszczalność nabycia tą drogą prawa własności. Tak więc w sprawie nie występuje zagadnienie prawne wymagające dokonania wykładni przez Sąd Najwyższy, co uzasadnia odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach zastępstwa prawnego orzeczono zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c.).[aw]