V CSK 302/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 302/06

POSTANOWIENIE

Dnia 9 października 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka

w sprawie z powództwa Z.K.

przeciwko Izbie Lekarskiej

o uchylenie uchwały,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 października 2006 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powoda

od postanowienia Sądu Apelacyjnego

z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

W dniu 6 maja 2006 r. powód,

procesowego

będącego

radcą

reprezentowany przez pełnomocnika

prawnym,

wniósł

skargę

kasacyjną

od

postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., którym oddalone

zostało jego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w B. o odrzuceniu

pozwu. Jeszcze przed wniesieniem skargi Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 1

lutego 2006 r. zwolnił powoda od kosztów sądowych. Wnosząc skargę kasacyjną

pełnomocnik procesowy powoda nie uiścił opłaty podstawowej, o której mowa w art.

14 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm. – dalej: „u.k.s.c.”); uczynił to dopiero w

dniu 2 czerwca 2006 r. na wezwanie Sądu Apelacyjnego (k. 38 – 41).

Sąd Apelacyjny przedstawił skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi

Najwyższemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Uszło uwagi Sądu Apelacyjnego, że wniesiona skarga kasacyjna ulegała

odrzuceniu przez sąd drugiej instancji na podstawie art. 398 6 § 2 w związku z art.

1302 § 3 k.p.c.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 i 3 u.k.s.c., od pism, o których mowa w art. 3 ust. 2

tej ustawy, wnoszonych przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych przed sąd,

pobiera się opłatę podstawową w kwocie 30 zł, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Wśród pism wymienionych w tym przepisie mieści się skarga kasacyjna, wobec

czego strona, która została zwolniona przez sąd od kosztów sądowych – wnosząc

skargę kasacyjną – obowiązana jest uiścić opłatę podstawową.

Skutki nie uiszczenia opłaty od środków odwoławczych i środków

zaskarżenia, wnoszonych przez profesjonalnych pełnomocników,określone zostały

w art. 1302 § 3 k.p.c. Według tego przepisu, sąd odrzuca bez wezwania

o uiszczenie opłaty wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika

patentowego środki odwoławcze lub środki zaskarżenia podlegające opłacie

w wysokości stałej lub stosunkowej, obliczonej od wskazanej przez stronę wartości

przedmiotu zaskarżenia, jeżeli nie zostały one należycie opłacone. Jak wyjaśnił Sąd

Najwyższy w postanowieniu z dnia 30 maja 2006 r., I CZ 23/06 (nie publ.), pojęcie

opłaty w wysokości stałej obejmuje nie tylko opłatę stałą w rozumieniu ustawy

o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, lecz także opłatę podstawową, której

wysokość jest stała. Tym samym wniesienie skargi kasacyjnej bez uiszczenia

opłaty podstawowej przez radcę prawnego reprezentującego stronę zwolnioną

przez sąd od kosztów sądowych skutkuje odrzuceniem wniesionej skargi. Oceny tej

nie zmienia przy tym okoliczność, że Sąd Apelacyjny pismem z dnia 25 maja

2006 r. wezwał pełnomocnika powoda do uiszczenia opłaty podstawowej od

wniesionej skargi kasacyjnej.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6 § 3

w związku z art. 1302 § 3 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.