V CSK 300/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 300/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa I. J.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta B.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 grudnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od powódki na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 15.000 zł (piętnaście tysięcy) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku ze skargą kasacyjną wniesioną przez powódkę od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 27 stycznia 2016 r. w sprawie z powództwa I. J. przeciwko Skarb Państwa-Prezydent Miasta B. o zapłatę zważyć należy, co następuje: Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca przytoczyła przesłankę wskazaną w art. 3989 § 1 punkt 1 k.p.c., a więc istnienie istotnego zagadnienia prawnego, którego wyjaśnienie ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na sformułowaniu samego zagadnienia oraz wskazaniu argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych, w tym także, na sformułowaniu własnego stanowiska przez skarżącego.

Wywód ten powinien być zbliżony do tego, jaki jest przyjęty przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, nie publ.). Twierdzenie o występowaniu istotnego zagadnienia prawnego jest uzasadnione tylko wtedy, kiedy przedstawiony problem prawny nie został jeszcze rozstrzygnięty przez Sąd Najwyższy lub kiedy istnieją rozbieżne poglądy w tym zakresie, wynikające z odmiennej wykładni przepisów konstruujących to zagadnienie (por. niepublikowane postanowienia Sądu Najwyższego z 10 marca 2010 r., II UK 363/09 i z 12 marca 2010 r., II UK 400/09).

Podług skarżącej wymaga rozstrzygnięcia zagadnienie, gdy źródłem szkody jest wadliwa decyzja administracyjna, to czy dla ustalenia odszkodowania (art. 160 k.p.a. w zw. z art. 361 k.c. i art. 363 k.c.), gdy nieruchomość nie może zostać zwrócona, z uwagi na nieodwracalne skutki prawne miarodajny jest wyłącznie konkretny sposób korzystania z nieruchomości przez właściciela w chwili wydania wadliwej decyzji, czy też hipotetyczny, oraz czy jeżeli uzyskanie korzyści majątkowej nastąpiło na podstawie prawomocnego wyroku, a następnie ten, kto nią rozrządził na rzecz osoby trzeciej przed uzyskaniem wiadomości o zaskarżeniu wyroku, to czy świadomość obowiązku wydania tej korzyści powstaje po uzyskaniu wiadomości o złożeniu przez stronę przeciwną wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczeniu odpisu tego wyroku z uzasadnieniem.

Skarżąca podnosząc powyższe zagadnienie pomija, że Sąd Apelacyjny odnośnie tych zagadnień był związany wykładnią Sądu Najwyższego w związku z rozpoznaniem skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie i prawidłowo ją zastosował. W tej sytuacji uznać należy, że skarżąca nie wykazała istnienia powołanych w skardze kasacyjnej przesłanek, uzasadniających przyjęcie jej do rozpoznania, stąd na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. jw