V CSK 298/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 298/11

POSTANOWIENIE

Dnia 12 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa S. K. i M. K.

przeciwko Gminie P.

o unieważnienie umowy sprzedaży i zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2012 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 3 marca 2011 r.,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

2. przyznaje adwokatowi S. Z. od Skarbu Państwa – Sądu

Apelacyjnego kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset),

powiększoną o stawkę podatku VAT, tytułem kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodom z

urzędu w postępowaniu kasacyjnym i oddala wniosek

strony pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę

kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:

-

w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne

-

istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów

-

zachodzi nieważność postępowania

-

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Skarga kasacyjna powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 marca

2011 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na

nieważność postępowania. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana

przez skarżącego podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie

zachodzi. Brak jest bowiem podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce

nieważność postępowania z uwagi na pozbawienie skarżących możności obrony

ich praw. Tej podstawy nieważności postępowania skarżący upatrują w odmowie

przyznania im pełnomocnika z urzędu. Okoliczności wskazane przez skarżących

nie usprawiedliwiają jednak oceny, że odmowa ustanowienia na ich rzecz

pełnomocnika przez sądy pierwszej i drugiej instancji nastąpiła z naruszeniem art.

117 § 5 k.p.c., co zarzucali skarżący.

Z tych względów orzeczono jak w treści postanowienia (art. 398 9 § 2 k.p.c.).

md