V CSK 26/16 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPrzysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym - ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia. Chociaż skarżący powołali się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., to nie przedstawili argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o istnieniu potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni wskazanych przepisów art. 157 ust. 1 i 3 u.g.n.Nie wskazali bowiem na występowanie poważnych wątpliwości ani rozbieżności w orzecznictwie sądów odnośnie do wykładni art. 157 ust. 1 i 3 u.g.n., a jest to przesłanka zastosowania art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c, art. 99 k.p.c; V CSK 26/16 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt V CSK 26/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa powodów wzajemnych M. B. i M. G. przeciwko pozwanej wzajemnej Gminie Szklarska Porębao zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów wzajemnych M. B. i M. G. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiuz dnia 16 lipca 2015 r., sygn. akt I ACa 1438/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powodów wzajemnych M. B. i M. G. na rzecz pozwanej wzajemnej Gminy Szklarska Poręba kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 26/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa powodów wzajemnych M. B. i M. G. przeciwko pozwanej wzajemnej Gminie Szklarska Porębao zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów wzajemnych M. B. i M. G. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiuz dnia 16 lipca 2015 r., sygn. akt I ACa 1438/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powodów wzajemnych M. B. i M. G. na rzecz pozwanej wzajemnej Gminy Szklarska Poręba kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym - ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia. Chociaż skarżący powołali się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., to nie przedstawili argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o istnieniu potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni wskazanych przepisów art. 157 ust. 1 i 3 u.g.n.Nie wskazali bowiem na występowanie poważnych wątpliwości ani rozbieżności w orzecznictwie sądów odnośnie do wykładni art. 157 ust. 1 i 3 u.g.n., a jest to przesłanka zastosowania art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 7 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 490) stosowanego z mocy § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. 2015, poz. 1804). db