V CSK 238/13 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPostanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r. Sąd Rejonowy w B. odrzucił pozew, że względu na niedopuszczalność drogi sądowej.Zażalenie powódki od tego orzeczenia Sąd Okręgowy w B. oddalił postanowieniem z dnia 5 lutego 2013 r.Powódka w skardze kasacyjnej wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 10 grudnia 2012 r. i nadanie sprawie dalszego biegu lub przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy, zważył, co następuje:Trafne jest stanowisko Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, że powódka pozwała w sprawie Skarb Państwa - Prezydenta Miasta B. oraz Gminę B., kwestionując wysokość opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości w łącznej kwocie 68 273,19 zł.
Legislator headnote
AI generatedart. 72 § 1 pkt 2 k.p.c; V CSK 238/13 · Sąd Najwyższy: Zgodnie ze stanowiskiem spółki Skarb Państwa był legitymowany np. jako właściciel nieruchomości położonej w B. np. przy ul L. objętej Kw nr (…), a Gmina jako właściciel nieruchomości położonej w B. położonej przy PI. (…) objętej Kw nr (…).Wysokość kwestionowanej przez powódkę opłaty rocznej od nieruchomości Gminy wynosiła 33 618,54 zł., a zatem jej wysokość od pozostałych nieruchomości wynosiła 34 54, 65 zł.Niewątpliwie wieź procesowa jaka zachodzi pomiędzy pozwanymi ma charakter współuczestnictwa formalnego (art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.).
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 238/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z powództwa ,,P.” Spółki Jawnej w B.przeciwko Gminie B. i Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta B.o ustalenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lutego 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od postanowienia Sądu Okręgowego w B.z dnia 5 lutego 2013 r., sygn. akt II Cz (…), odrzuca skargę kasacyjną i odstępuje od obciążenia powódki kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r. Sąd Rejonowy w B. odrzucił pozew, że względu na niedopuszczalność drogi sądowej.Zażalenie powódki od tego orzeczenia Sąd Okręgowy w B. oddalił postanowieniem z dnia 5 lutego 2013 r.Powódka w skardze kasacyjnej wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 10 grudnia 2012 r. i nadanie sprawie dalszego biegu lub przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy, zważył, co następuje:Trafne jest stanowisko Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, że powódka pozwała w sprawie Skarb Państwa - Prezydenta Miasta B. oraz Gminę B., kwestionując wysokość opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości w łącznej kwocie 68 273,19 zł.
Zgodnie ze stanowiskiem spółki Skarb Państwa był legitymowany np. jako właściciel nieruchomości położonej w B. np. przy ul L. objętej Kw nr (…), a Gmina jako właściciel nieruchomości położonej w B. położonej przy PI. (…) objętej Kw nr (…).Wysokość kwestionowanej przez powódkę opłaty rocznej od nieruchomości Gminy wynosiła 33 618,54 zł., a zatem jej wysokość od pozostałych nieruchomości wynosiła 34 54, 65 zł.Niewątpliwie wieź procesowa jaka zachodzi pomiędzy pozwanymi ma charakter współuczestnictwa formalnego (art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.).
Przy współuczestnictwie formalnym występuje zaś tyle różnych przedmiotów sporu (zaskarżenia), ilu jest współuczestników formalnych. Innymi słowy, wartość przedmiotu zaskarżenia odnosi się do każdej z odrębnych spraw objętych wspólnym orzeczeniem i bezzasadne byłoby przyjęcie jako przedmiotu zaskarżenia łącznej wartości dwóch przedmiotów zaskarżenia. Stąd też w wypadku współuczestnictwa formalnego kilku pozwanych w sporze o dopuszczalność skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia każdego z połączonych formalnie powództw przeciw każdej stronie pozwanej – nie decyduje suma poszczególnych przedmiotów zaskarżenia, ale wartość każdego z osobna.es r.g.