V CSK 236/15 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 236/15 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku M. B.‎przy uczestnictwie B. K., R. K. i J. P.‎o zniesienie współwłasności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 listopada 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania B. K. i R. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w Świdnicy‎z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt II Ca 525/14, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) oddala wniosek wnioskodawczyni o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Uczestnicy postępowania B. i R.

K. uzasadnili wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, sprowadzającego się do pytania: czy sąd jest uprawniony do zastąpienia potwierdzenia biegłego o aktualności wyceny nieruchomości po upływie ustawowego terminu jej wykorzystania w sprawie oświadczeniem uczestnika postępowania lub jego pełnomocnika.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.

Wskazana przez uczestników we wniosku kwestia nie może być uznana za zagadnienie tego rodzaju. Nie miała ona w sprawie znaczenia ze względu na wyrażenie przez pełnomocnika uczestników zgody na ustalenie wartości działki na podstawie wyceny dokonanej przez biegłego T. G.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.