V CSK 216/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 216/07

POSTANOWIENIE

Dnia 13 lipca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski

w sprawie z powództwa AS

przeciwko Niepublicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej "S." Spółce Akcyjnej

z udziałem interwenienta ubocznego P. Spółki Akcyjnej

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lipca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 28 listopada 2006 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać

oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem czy jest ono

zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych ich

uzasadnienie, wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia

z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Są to wymagania

konstrukcyjne, bez których spełnienia środek taki nie jest skargą i z tego względu

braki te nie podlegają uzupełnieniu.

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie

występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów

prawnych budzących

poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności

w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna

jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).

Należało więc w pierwszej kolejności odpowiedzieć, czy skarga zawiera

element konstrukcyjny, w tym wypadku uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do

rozpoznania, tj. jurydyczny wywód przedstawiający zagadnienie prawne, gdyż do

tej przesłanki odwołała się skarżąca. Tymczasem przedstawiła pytanie „czy

pominięcie ujawnienia powikłań pooperacyjnych w kartotece pacjenta w sytuacji,

kiedy

one

rzeczywiście

występują,

leczenie

można

uznać

za

należycie

przeprowadzone”.

Sąd Apelacyjny oparł jednak ustalenie o prawidłowości przeprowadzenia

przez pozwanego leczenia powódki także na innych środkach dowodowych, w tym

na opiniach biegłych. Po wtóre wyartykułowane stwierdzenia nie zostały odniesione

do żadnych przepisów prawnych. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania w istocie rzeczy stanowi polemikę z ustalonym stanem

faktycznym sprawy. W rezultacie należało przyjąć, że skarżąca przedstawiła

problem faktyczny, a nie prawny. Podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty

dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 3983 k.p.c.).

Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występujące

w sprawie istotne zagadnienie prawne polega na przedstawieniu tego zagadnienia

przez jego sformułowanie, z przytoczeniem argumentów prawnych, które mogą

prowadzić do różnych wyników (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, niepublikowane i z dnia 26 września 2005 r., II PK

98/05, OCNP 2006, nr 15 - 16, poz. 243).

Z tego względu Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 398 6

§ 3 k.p.c.