Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CSK 194/15 AI generated

V CSK 194/15 · Sąd Najwyższy

Case Number V CSK 194/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt V CSK 194/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa D. M. ‎przeciwko E. P. i "S." S.A. w B. - Wydawcy Gazety S.‎o ochronę dóbr osobistych,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2015 r.,‎na skutek skarg kasacyjnych pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach‎z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt I ACa 525/14, odmawia przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania. UZASADNIENIEZgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c, art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 3989 § 2 k.p.c; V CSK 194/15 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt V CSK 194/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa D. M. ‎przeciwko E. P. i "S." S.A. w B. - Wydawcy Gazety S.‎o ochronę dóbr osobistych,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2015 r.,‎na skutek skarg kasacyjnych pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach‎z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt I ACa 525/14, odmawia przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania. UZASADNIENIEZgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Keywords

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c art. 3989 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c
UZASADNIENIEZgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Zagadnieniem takim w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
114), wyrokach Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2015 r., IV CSK 557/14, z dnia 5 czerwca 2003 r., II CKN 14/01, z dnia 23 czerwca 2004 r., V CK 538/03.Z tych względów należało odmówić przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
I ACa 525/14
Powódka A. N. domagała się zasądzenia od pozwanego – Zakładów (...) S.A. w M. kwoty 105.801,74 zł wraz z ustawowymi odsetkami oraz kosztami postępowania. W uzasadnieniu pozwu powódka podała, że strony w ramach prowadzonej działalności gospodarczej stale współpracowały ze sobą w zakresie sprzedaży przez powódkę pozwanemu towarów w postaci opakowań produktów i w ramach tej współpracy powódka sprzedała pozwanemu towary wyszczególnione w fakturach VAT numer (...), na łączną kwotę 105.801,74 zł, za które pozwany nie zapłacił.
III CZP 53/04
Uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 18 lutego 2005 r., III CZP 53/04 Sędzia SN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) Sędzia SN Antoni Górski Sędzia SN Marian Kocon Sędzia SN Iwona Koper Sędzia SN Elżbieta Skowrońska-Bocian Sędzia SN Mirosława Wysocka (sprawozdawca) Sędzia SN Kazimierz Zawada Sąd Najwyższy po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 18 lutego 2005 r., przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Piotra Wiśniewskiego, zagadnienia prawnego przedstawionego przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego we wniosku z dnia 22 lipca 2004 r.:
IV CSK 557/14
2 „E.” sp. z o.o. w Ł. wniosła o zobowiązanie pozwanego K. T. do zaniechania działań naruszających jej dobra osobiste, polegających na zamieszczaniu w Internecie oraz rozpowszechnianiu za pomocą środków masowego przekazu i korespondencji elektronicznej nierzetelnych materiałów filmowych i informacji, przedstawiających fałszywy obraz powódki, a także do usunięcia skutków naruszenia przez nakazanie pozwanemu usunięcia ze wskazanego portalu określonych materiałów filmowych oraz przez złożenie oświadczenia o sprecyzowanej treści i miejscach ogłoszenia, a nadto o zasądzenie zadośćuczynienia na podstawie art. 448 k.c. w kwocie 10 tysięcy zł.
V CK 538/03
114), wyrokach Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2015 r., IV CSK 557/14, z dnia 5 czerwca 2003 r., II CKN 14/01, z dnia 23 czerwca 2004 r., V CK 538/03.Z tych względów należało odmówić przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania (art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 194/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa D. M. ‎przeciwko E. P. i "S." S.A. w B. - Wydawcy Gazety S.‎o ochronę dóbr osobistych,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2015 r.,‎na skutek skarg kasacyjnych pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach‎z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt I ACa 525/14, odmawia przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania. UZASADNIENIEZgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe.

Dlatego też nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie występuje, wskazane we wnioskach obu skarg kasacyjnych, istotne zagadnienie prawne. Zagadnieniem takim w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa, takim zaś zagadnieniem niewątpliwie nie jest wskazana w skargach kasacyjnych kwestia wykładni art. 23 i 24 k.c. Przepisy te były już wielokrotnie wykładane w orzecznictwie Sądu Najwyższego, a co do naruszenia dóbr osobistych w publikacji prasowej m.in. w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2005 r., III CZP 53/04 (OSNC 2005, nr 7-8, poz. 114), wyrokach Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2015 r., IV CSK 557/14, z dnia 5 czerwca 2003 r., II CKN 14/01, z dnia 23 czerwca 2004 r., V CK 538/03.Z tych względów należało odmówić przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).