V CSK 18/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CSK 18/05

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lipca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie z powództwa Agencji Rynku Rolnego w Warszawie Oddział Terenowy w

W. przeciwko R. Spółce z o.o w W.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2005 r.,

na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 16 lutego 2005 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 16 lutego 2005 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację strony

pozwanej, złożonej od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 21 października 2002 r. w

sprawie o zapłatę.

Strona pozwana w skardze kasacyjnej zarzuciła naruszenie prawa

materialnego przez błędną wykładnię art. 876 k.c., art. 357 k.c., art. 5 k.c., art. 362

k.c., a także naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 233 k.p.c. Skarżąca

wniosła o uchylenie zaskarżonego w całości wyroku i zmianę wyroku Sądu

Okręgowego i o oddalenie powództwa w stosunku do strony pozwanej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie mają zastosowanie przepisy dotyczące skargi kasacyjnej w wersji

redakcyjnej i numeracji obowiązującej po dniu 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy z dnia

22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy

- Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz.U. z 2005 r., Nr 13, poz. 98).

W art. 3984 § 1 k.p.c. zostały określone wymagania wobec treści skargi

kasacyjnej. W przypadku wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

i jego uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), w praktyce chodzi o wykazanie

okoliczności, które podlegają badaniu w tzw. przedsądzie, czyli występowanie

w sprawie

istotnego

zagadnienia

prawnego,- potrzeby wykładni przepisów

budzących poważne wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie,- nieważności

postępowania oraz oczywistej zasadność skargi (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Brak zatem

w skardze kasacyjnej wniosku o rozpoznanie skargi i jego uzasadnienia powoduje

odrzucenie skargi, bez wzywania do uzupełnienia tego braku (aktualne pozostaje

w tym zakresie orzecznictwo Sądu Najwyższego, np. z dnia 9 listopada 2000 r.,

II CKN 1385/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 51).

Strona skarżąca w skardze kasacyjnej stwierdziła, że „stosownie do art. 3984

§ 1 pkt 3 k.p.c. pozwani wskazują na wystąpienie w niniejszej sprawie istotnego

zagadnienia prawnego, a to wpływu prowadzonej polityki rolnej przez Rząd na

podstawie rozporządzenia Rady Ministrów (...), przez wprowadzenie na rynek

krajowy bezcłowego importu zbóż i wpływu tej polityki na całkowite załamanie

popytu na zboże krajowe, prowadzące w konsekwencji do bankructw podmiotów

gospodarczych, w tym i pozwanej Spółki (...) i braku możliwości wywiązania się

z zobowiązań”.

Powołanego wyżej stwierdzenia nie można traktować jako wskazania na

występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Przyjęcie przez Sąd

Najwyższy skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na występujące w sprawie

istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. w związku z art. 3984 § 1 pkt 3

k.p.c.), polega na przedstawieniu tego zagadnienia przez jego sformułowanie

z przytoczeniem argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen

prawnych (zachowuje aktualność dotychczasowe orzecznictwo w tym zakresie, np.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01 – OSNC

2002, z. 1, poz. 11). Tych wszystkich elementów brak jest w skardze kasacyjnej

strony pozwanej. Przedstawiony „wpływ prowadzonej polityki rolnej Rządu” stanowi

w istocie subiektywną ocenę poczynań władzy wykonawczej i w żadnym razie nie

może być traktowane jako uzasadnienie istnienia zagadnienia prawnego.

Przedstawiony problem może być, co najwyżej, skierowany pod adresem

ustawodawcy.

Należy podkreślić, że nie mogą być uzupełnione braki treści skargi

kasacyjnej, czyli elementy określone w art. 3984 § 1 k.p.c. Braki te skutkują

odrzuceniem skargi kasacyjnej (art. 3986 § 3 k.p.c.).

jz